AnviMax: instrukcje użytkowania, analogi i recenzje

AnviMax jest lekiem do etiotropowego i objawowego leczenia infekcji wirusowych układu oddechowego.

Składniki aktywne w składzie 1 torby AnviMax:

  • paracetamol - 360 mg;
  • kwas askorbinowy - 300 mg;
  • monohydrat glukonianu wapnia - 100 mg;
  • Chlorowodorek rymantadyny - 50 mg;
  • trihydrat rutozydu - 20 mg;
  • loratadyna - 3 mg.

Połączony lek ma działanie przeciwwirusowe, interferonogenne, przeciwgorączkowe, przeciwbólowe, przeciwhistaminowe i angioprotekcyjne.

Paracetamol ma działanie przeciwbólowe i przeciwgorączkowe.

Kwas askorbinowy bierze udział w regulacji procesów redoks, przyczynia się do normalnej przepuszczalności naczyń włosowatych, krzepnięcia krwi, regeneracji tkanek, odgrywa pozytywną rolę w rozwoju reakcji immunologicznych organizmu, kompensuje niedobór witaminy C.

Glukonian wapnia, jako źródło jonów wapnia, zapobiega rozwojowi zwiększonej przepuszczalności i kruchości naczyń krwionośnych, powodując procesy krwotoczne podczas grypy i ostrej infekcji wirusowej układu oddechowego (ARVI), ma działanie przeciwalergiczne (mechanizm jest niejasny).

Rimantadyna wykazuje aktywność przeciwwirusową przeciwko wirusowi grypy A. Blokowanie kanałów M2 wirusa grypy A upośledza jej zdolność do penetracji komórek i uwalniania rybonukleoproteiny, hamując tym samym najważniejszy etap replikacji wirusa. Wywołuje produkcję interferonu alfa i gamma. W przypadku wirusa grypy B rymantadyna ma działanie antyoksyczne.

Rutozyd jest angioprotektorem. Zmniejsza przepuszczalność naczyń włosowatych, obrzęk i stan zapalny, wzmacnia ścianę naczyń. Hamuje agregację i zwiększa stopień deformacji czerwonych krwinek.

Loratadyna - bloker receptorów histaminowych H1, zapobiega rozwojowi obrzęku tkankowego związanego z uwalnianiem histaminy.

Lek ma szeroki zakres efektów farmaceutycznych:

  • przeciwgorączkowe;
  • środek przeciwbólowy (przeciwbólowy);
  • antyhistamina;
  • przeciwwirusowy;
  • interferonogenny;
  • angioprotekcyjne.

Wskazania do użycia

Co pomaga AnviMax? Zgodnie z instrukcjami lek jest przepisywany w następujących przypadkach:

  • leczenie etiotropowe grypy typu A;
  • objawowe leczenie przeziębienia, grypy i ARVI, któremu towarzyszy gorączka, bóle mięśni, bóle głowy, dreszcze u dorosłych.

Instrukcja użytkowania Dawkowanie AnviMax

Rozpuścić zawartość 1 saszetki w pół szklanki przegotowanej ciepłej wody i dokładnie wymieszać. Używaj natychmiast po rozpuszczeniu.

Standardowa dawka AnviMax zgodnie z instrukcją dla dorosłych to 1 saszetka 2-3 razy dziennie po posiłkach przez 3-5 dni (nie więcej niż 5 dni), aż objawy choroby znikną.

Kapsułki należy połykać w całości po posiłku, wyciskać wodę, bez łamania i nie uszkadzać.

Instrukcja użytkowania zaleca przyjmowanie 1 kapsułki AnviMax P niebieskiej i 1 kapsułki AnviMax P czerwonej (pojedyncza dawka) 2-3 razy dziennie. Czas trwania leczenia wynosi 3-5 dni, aż objawy choroby znikną.

Jeśli nie ma poprawy stanu zdrowia, lek należy przerwać i skonsultować się z lekarzem.

Efekty uboczne

Instrukcja ostrzega przed możliwością wystąpienia następujących działań niepożądanych podczas przepisywania AnviMax:

  • układ pokarmowy: niestrawność, brak apetytu, uszkodzenie błony śluzowej dwunastnicy i żołądka, suchość błony śluzowej jamy ustnej, biegunka, wzdęcia;
  • ośrodkowy układ nerwowy: drżenie, ból głowy, drażliwość, uderzenia gorąca, zawroty głowy, senność, hiperkineza;
  • układ hormonalny: glikozuria, hiperglikemia;
  • układ krwiotwórczy: zmiana parametrów krwi;
  • układ moczowy: umiarkowana częstomocz;
  • reakcje alergiczne: świąd, wysypka skórna, pokrzywka.

Przeciwwskazania

AntiviMax jest przeciwwskazany w następujących przypadkach:

  • nadwrażliwość na jeden lub kilka składników leku;
  • erozyjne i wrzodziejące zmiany w przewodzie pokarmowym w ostrej fazie;
  • krwawienie z przewodu pokarmowego;
  • hemofilia;
  • skaza krwotoczna;
  • hipoprotrombinemia;
  • nadciśnienie wrotne;
  • awitaminoza K;
  • niewydolność nerek;
  • ciąża, okres karmienia piersią;
  • choroby tarczycy, ostre choroby nerek, wątroba (ostre zapalenie kłębuszków nerkowych, ostre odmiedniczkowe zapalenie nerek, ostre zapalenie wątroby lub zaostrzenie przewlekłych chorób tych narządów);
  • przewlekły alkoholizm;
  • hiperkalcemia, ciężka hiperkalciuria, kamica nerkowa, sarkoidoza, jednoczesne stosowanie glikozydów nasercowych (ryzyko arytmii);
  • nietolerancja laktozy, niedobór laktazy, złe wchłanianie glukozy-galaktozy; fenyloketonuria;
  • Odbiór jest przeciwwskazany u dzieci poniżej 18 lat.

Używaj ostrożnie:

  • W padaczce, miażdżycy tętnic mózgowych, cukrzycy, niedoborze dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej, hemochromatozie, niedokrwistości syderoblastycznej, talasemii, hiperoksalurii, kamicy moczowej, odwodnieniu, zespole złego wchłaniania, nefroanthii wapnia, nie są one nieprzyjemne.
  • Gdy zaburzenia elektrolitowe (ryzyko hiperkalcemii), biegunka.
  • U pacjentów w podeszłym wieku z nadciśnieniem tętniczym (zwiększone ryzyko udaru krwotocznego ze względu na składową rymantadyny).

Przedawkowanie

W ciągu pierwszych 24 godzin po przedawkowaniu, bladości skóry, nudnościach, biegunce, wymiotach może rozwinąć się ból w nadbrzuszu; naruszenie metabolizmu glukozy, kwasica metaboliczna, tachykardia, arytmia, ból głowy, zaostrzenie współistniejących chorób przewlekłych.

Objawy nieprawidłowej czynności wątroby mogą pojawić się 12–48 godzin po przedawkowaniu.

W ciężkim przedawkowaniu - niewydolność wątroby z postępującą encefalopatią, śpiączka; ostra niewydolność nerek z martwicą kanalików (w tym przy braku poważnego uszkodzenia wątroby).

W przypadku przedawkowania preparatu AnviMax dawcy grup sulfhydrylowych i prekursorów syntezy glutationu-metioniny podaje się w ciągu 8–9 godzin po przedawkowaniu, a acetylocysteinę podaje się w ciągu 8 godzin. Przepłukać żołądek, przepisać leczenie objawowe.

Potrzeba dodatkowych środków terapeutycznych (dalsze wprowadzenie metioniny, acetylocysteiny) jest określana w zależności od stężenia paracetamolu we krwi, a także czasu, jaki upłynął od podania.

AnviMax Analogs, cena w aptekach

Jeśli to konieczne, możesz zastąpić AnviMax analogiem substancji czynnej - są to leki:

  1. Antigrippin,
  2. Grypa i przeziębienie,
  3. Coldrex MaxGripp,
  4. Bonifen forte,
  5. Tempalgin,
  6. Theraflu,
  7. Ferwex.

Wybierając analogi, ważne jest, aby zrozumieć, że instrukcje dotyczące stosowania AnviMax, ceny i recenzje leków o podobnym działaniu nie mają zastosowania. Ważne jest, aby skonsultować się z lekarzem i nie dokonywać niezależnej wymiany leku.

Cena w rosyjskich aptekach: Anvimaks w proszku 3 saszetki - od 90 do 97 rubli, według 592 aptek.

Przechowywać w suchym miejscu, chronić przed światłem, w temperaturze nie przekraczającej 25 ° C Chronić przed dziećmi. Okres ważności - 2 lata. Warunki sprzedaży aptek - bez recepty.

Theraflu lub Animax - co lepiej wybrać?

Chociaż Teraflu i Animax są przepisywane w celu wyeliminowania objawowych objawów chorób wirusowych i nieżytowych, istnieje znaczna różnica w składzie składników aktywnych.

Teraflu zawiera paracetamol, maleinian feniraminy, chlorowodorek fenylefryny i kwas askorbinowy jako suplement witaminowy. W skład składników aktywnych wchodzi różnica między preparatem Anvimaks i oprócz paracetamolu i kwasu askorbinowego, monohydratu glukonianu wapnia, loratadyny, chlorowodorku rymantadyny, trihydratu rutozydu.

Można wywnioskować, że Animax ma przewagę nad Theraflu, ponieważ jest lekiem etiotropowym i nie tylko eliminuje objawy, ale także wpływa na przyczynę choroby - obce wirusy.

Specjalne instrukcje

Czas trwania leczenia nie powinien przekraczać 5 dni.

Lek nie jest zalecany do stosowania z istniejącymi guzami z przerzutami.

Pacjenci nadużywający alkoholu powinni skonsultować się ze specjalistą przed otrzymaniem, ze względu na możliwe szkodliwe działanie paracetamolu na wątrobę.

W okresie terapii AnviMax należy zachować szczególną ostrożność podczas prowadzenia pojazdów i wykonywania potencjalnie niebezpiecznych czynności, które wymagają reakcji i koncentracji.

Interakcja z narkotykami

Przy jednoczesnym stosowaniu paracetamolu z lekami urykozurycznymi ich skuteczność jest zmniejszona. Wysokie dawki paracetamolu zwiększają działanie leków przeciwzakrzepowych. Metoklopramid może zwiększać szybkość wchłaniania paracetamolu. Barbiturany (przy długotrwałym stosowaniu) zmniejszają skuteczność paracetamolu.

Etanol, leki hepatotoksyczne, ryfampicyna, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, fenytoina, fenylobutazon i barbiturany zwiększają ryzyko ciężkiego zatrucia nawet przy niewielkim przedawkowaniu paracetamolu. Inhibitory utleniania mikrosomalnego zmniejszają prawdopodobieństwo działania hepatotoksycznego.

Kwas askorbinowy poprawia wchłanianie żelaza w jelitach, zwiększa stężenie penicyliny benzylowej we krwi, a stosowany z krótko działającymi sulfonamidami i salicylanami zwiększa prawdopodobieństwo wystąpienia krystalurii, zwiększa wydalanie leków z odczynem zasadowym i spowalnia wydalanie kwasów.

Wraz z deferoksaminy przyjęcie może zwiększyć wydzielanie żelaza, zmniejsza chronotropowe działanie izoprenaliny, zmniejsza stężenie doustne środki antykoncepcyjne krwi zwiększa usuwanie na etanol (który z kolei zmniejsza stężenie kwasu askorbinowego w organizmie), zmniejsza rurowy reabsorpcji trójpierścieniowych leków przeciwdepresyjnych i amfetamina zmniejsza terapeutycznego wpływ neuroleptyków pochodzących od fenotiazyny.

Przy jednoczesnym stosowaniu z primidonem i barbituratem jego wydalanie wraz ze wzrostem moczu.

Rimantadyna w połączeniu z kofeiną wzmacnia jej działanie stymulujące.

Stężenie loratadyny we krwi wzrasta wraz z jednoczesnym stosowaniem inhibitorów CYP3A4 i CYP2D6.

Animax - instrukcje stosowania, analogi, recenzje i formy uwalniania (kapsułki lub tabletki, proszek do sporządzania roztworu) leki do leczenia objawów przeziębienia i grypy (temperatura, ból, dreszcze) u dorosłych, dzieci i podczas ciąży. Skład

W tym artykule możesz zapoznać się z instrukcjami użycia leku przeciwgorączkowego i objawowego Animax. Przedstawiono opinie odwiedzających witrynę - konsumentów tego leku, a także opinie lekarzy specjalistów na temat stosowania Animax w ich praktyce Duża prośba o bardziej aktywne dodawanie opinii na temat leku: lek pomógł lub nie pomógł pozbyć się choroby, jakie powikłania i skutki uboczne zaobserwowano, być może nie stwierdzone przez producenta w adnotacji. Analogi Anvimax w obecności dostępnych analogów strukturalnych. Stosować w leczeniu objawów przeziębienia i grypy (gorączka, ból, dreszcze) u dorosłych, dzieci, a także podczas ciąży i karmienia piersią. Skład i oddziaływanie leku z alkoholem.

Animax - połączony lek, ma działanie przeciwwirusowe, interferonogenne, przeciwgorączkowe, przeciwbólowe, przeciwhistaminowe i angioprotekcyjne.

Paracetamol ma działanie przeciwbólowe i przeciwgorączkowe.

Kwas askorbinowy bierze udział w regulacji procesów redoks, przyczynia się do normalnej przepuszczalności naczyń włosowatych, krzepnięcia krwi, regeneracji tkanek, odgrywa pozytywną rolę w rozwoju reakcji immunologicznych organizmu, kompensuje niedobór witaminy C.

Glukonian wapnia, jako źródło jonów wapnia, zapobiega rozwojowi zwiększonej przepuszczalności i kruchości naczyń krwionośnych, powodując procesy krwotoczne w grypie i ostrych zakażeniach wirusowych układu oddechowego, ma działanie przeciwalergiczne (mechanizm jest niejasny).

Rimantadyna wykazuje aktywność przeciwwirusową przeciwko wirusowi grypy A. Blokowanie kanałów M2 wirusa grypy A upośledza jej zdolność do penetracji komórek i uwalniania rybonukleoproteiny, hamując tym samym najważniejszy etap replikacji wirusa. Wywołuje produkcję interferonu alfa i gamma. W przypadku wirusa grypy B rymantadyna ma działanie antyoksyczne.

Rutozyd jest angioprotektorem. Zmniejsza przepuszczalność naczyń włosowatych, obrzęk i stan zapalny, wzmacnia ścianę naczyń. Hamuje agregację i zwiększa stopień deformacji czerwonych krwinek.

Loratadyna, bloker receptorów histaminowych H1, zapobiega rozwojowi obrzęku tkankowego związanego z uwalnianiem histaminy.

Skład

Paracetamol + kwas askorbinowy + monohydrat glukonianu wapnia + chlorowodorek rymantadyny + rutozyd (w postaci trihydratu) + zaróbki loratadyny +.

Farmakokinetyka

Absorpcja jest wysoka. Wnika w barierę krew-mózg (BBB). Wydalane przez nerki w postaci metabolitów, głównie koniugatów, tylko 3% w niezmienionej postaci.

Wchłaniany w przewodzie pokarmowym (głównie w jelicie czczym). Choroby przewodu pokarmowego (wrzód żołądka i wrzód dwunastnicy, zaparcia lub biegunka, inwazja robaków, giardioza), stosowanie świeżych soków owocowych i warzywnych, napój alkaliczny zmniejsza wchłanianie kwasu askorbinowego w jelicie. Wiązanie z białkami osocza - 25%. Łatwo przenika do leukocytów, płytek krwi, a następnie do wszystkich tkanek; największe stężenie występuje w narządach gruczołowych, leukocytach, wątrobie i soczewce oka; przenika przez barierę łożyskową. Stężenie kwasu askorbinowego w leukocytach i płytkach krwi jest wyższe niż w erytrocytach i osoczu. W stanach niedoboru stężenie leukocytów zmniejsza się później i wolniej i jest uważane za lepsze kryterium oceny deficytu niż stężenie w osoczu. Wydalane przez nerki, przez jelita, a następnie niezmienione iw postaci metabolitów.

Palenie tytoniu i stosowanie etanolu (alkoholu) przyspieszają niszczenie kwasu askorbinowego (przekształcając się w nieaktywne metabolity), znacznie redukując rezerwy w organizmie.

Około 1 / 5-1 / 3 doustnie podawanego glukonianu wapnia jest wchłaniany w jelicie cienkim; Proces ten zależy od obecności ergokalcyferolu, pH, diety i obecności czynników zdolnych do wiązania jonów wapnia. Wchłanianie jonów wapnia wzrasta wraz z jego niedoborem i stosowaniem diety o zmniejszonej zawartości jonów wapnia. Około 20% jest wydalane przez nerki, reszta (80%) - przez jelita.

Po spożyciu jest prawie całkowicie wchłaniany w jelicie. Wchłanianie jest powolne. Wiązanie z białkami osocza wynosi około 40%. Stężenie w wydzielinie z nosa jest o 50% wyższe niż w osoczu. Metabolizowany w wątrobie. Ponad 90% jest wydalane przez nerki w ciągu 72 godzin, głównie w postaci metabolitów, 15% - bez zmian.

Jest wydalany głównie z żółcią iw mniejszym stopniu przez nerki.

Szybko i całkowicie wchłaniany w przewodzie pokarmowym. Wiązanie z białkami osocza - 97%. Nie przenika przez barierę krew-mózg (BBB). Metabolizowany w wątrobie, aby utworzyć aktywny metabolit deskarboetoksyloratadyny z udziałem izoenzymów cytochromu CYP3A4 iw mniejszym stopniu CYP2D6. Wydalany przez nerki i żółć.

Wskazania

  • leczenie etiotropowe grypy typu A;
  • objawowe leczenie „zimnych” chorób, grypy i ARVI, któremu towarzyszy gorączka, bóle mięśni, bóle głowy, dreszcze u dorosłych.

Formy wydania

Proszek do sporządzania roztworu do podawania doustnego [cytryna, cytryna z miodem, malina, czarna porzeczka].

Kapsułki (czasami błędnie nazywane pigułkami).

Instrukcje użytkowania i schemat

Dorosłych przepisuje się doustnie na 1 saszetkę 2-3 razy dziennie po posiłkach przez 3-5 dni (nie więcej niż 5 dni), aż objawy choroby znikną.

Jeśli nie ma poprawy samopoczucia, lek należy przerwać i skonsultować się z lekarzem.

Zawartość 1 saszetki należy rozpuścić w pół szklanki przegotowanej ciepłej wody i wypić natychmiast po rozpuszczeniu. Przed użyciem roztwór należy wymieszać.

Dorośli przepisywani są doustnie na 1 kapsułkę P w kolorze niebieskim i 1 kapsułkę P w kolorze czerwonym (pojedyncza dawka) 2-3 razy dziennie po posiłkach, wodzie pitnej, przez 3-5 dni, aż objawy choroby znikną.

Jeśli nie ma poprawy samopoczucia, lek należy przerwać i skonsultować się z lekarzem.

Efekty uboczne

  • nadpobudliwość;
  • senność;
  • drżenie;
  • zawroty głowy;
  • ból głowy;
  • „uderzenia” krwi w twarz;
  • uszkodzenie błony śluzowej żołądka i dwunastnicy;
  • niestrawność;
  • suche błony śluzowe w jamie ustnej;
  • brak apetytu;
  • wzdęcia;
  • biegunka;
  • umiarkowana częstomocz;
  • zmiany w morfologii krwi (wymagana kontrola);
  • zahamowanie funkcji aparatu wyspiarskiego trzustki (hiperglikemia, glikozuria);
  • wysypka skórna;
  • swędzenie;
  • pokrzywka.

Przeciwwskazania

  • erozyjne i wrzodziejące zmiany w przewodzie pokarmowym w ostrej fazie;
  • krwawienie z przewodu pokarmowego;
  • hemofilia;
  • skaza krwotoczna;
  • hipoprotrombinemia;
  • nadciśnienie wrotne;
  • awitaminoza K;
  • niewydolność nerek;
  • choroba tarczycy;
  • ostre choroby nerek, wątroby (ostre zapalenie kłębuszków nerkowych, ostre odmiedniczkowe zapalenie nerek, ostre zapalenie wątroby) lub zaostrzenie przewlekłych chorób tych narządów;
  • przewlekły alkoholizm;
  • hiperkalcemia, ciężka hiperkalciuria;
  • kamica nerkowa;
  • sarkoidoza;
  • jednoczesny odbiór glikozydów nasercowych (ryzyko arytmii);
  • nietolerancja laktozy, niedobór laktazy, złe wchłanianie glukozy-galaktozy;
  • ciąża;
  • okres karmienia piersią;
  • dzieci do 18 lat;
  • Nadwrażliwość na jeden lub więcej składników tworzących lek.

Stosować w czasie ciąży i laktacji

Stosowanie w ciąży i podczas karmienia piersią jest przeciwwskazane.

Stosuj u dzieci

Lek w postaci proszku nie powinien być przepisywany dzieciom w wieku poniżej 12 lat.

Lek w postaci kapsułek musujących i tabletek jest przeciwwskazany u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat.

Specjalne instrukcje

Czas użytkowania - nie więcej niż 5 dni.

Nie należy stosować leku w obecności guzów przerzutowych.

Osoby stosujące alkohol powinny skonsultować się z lekarzem przed rozpoczęciem Animamax, ponieważ paracetamol może mieć szkodliwy wpływ na wątrobę.

Środki ostrożności należy stosować leku oraz ograniczyć jego stosowanie w padaczka, stwardnienie tętnic mózgowych, cukrzyca, niedobór niedobór glukozo-6-fosforanowej dehydrogenazy, hemochromatoza, niedokrwistość syderoblastyczna, talasemia, hiperoksalurii, kamienie nerkowe, odwodnienie, zaburzenia elektrolitowe (ryzyko hiperkalcemii), zespół biegunka zaburzenia wchłaniania, kamica nerkowa (w historii), hiperkalciuria; jak również u pacjentów w podeszłym wieku z nadciśnieniem tętniczym (zwiększa się ryzyko udaru krwotocznego z powodu rymantadyny, która jest częścią leku).

Wpływ na zdolność kierowania transportem motorycznym i mechanizmy kontroli

Podczas leczenia należy zachować ostrożność podczas prowadzenia pojazdów i angażować się w inne potencjalnie niebezpieczne czynności, które wymagają zwiększonej koncentracji i szybkości psychomotorycznej.

Interakcja z narkotykami

Paracetamol zmniejsza skuteczność leków urykozurycznych.

Jednoczesne stosowanie paracetamolu w dużych dawkach zwiększa działanie leków przeciwzakrzepowych.

Induktory utleniania mikrosomalnego w wątrobie (fenytoina, barbiturany, ryfampicyna, fenylobutazon, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne), etanol (alkohol) i leki hepatotoksyczne zwiększają produkcję hydroksylowanych aktywnych metabolitów, co umożliwia rozwój ciężkiego zatrucia nawet przy niewielkim przedawkowaniu.

Przy jednoczesnym stosowaniu z metoklopramidem może zwiększyć szybkość wchłaniania paracetamolu.

Długotrwałe stosowanie barbituranów zmniejsza skuteczność paracetamolu.

Inhibitory utleniania mikrosomalnego zmniejszają ryzyko działania hepatotoksycznego.

Rimantadyna wzmacnia stymulujące działanie kofeiny.

Cymetydyna zmniejsza klirens rymantadyny o 18%.

Kwas askorbinowy zwiększa stężenie penicyliny benzylowej we krwi.

Poprawia wchłanianie preparatów żelaza w jelicie (przekształca żelazo żelazowe w żelazo żelazne); może zwiększać wydalanie żelaza podczas stosowania z deferoksaminą.

Zwiększa ryzyko wystąpienia krystalurii w leczeniu krótko działających salicylanów i sulfonamidów, spowalnia wydalanie kwasów przez nerki, zwiększa wydalanie leków o odczynie zasadowym (w tym alkaloidów).

Zmniejsza stężenie we krwi doustnych środków antykoncepcyjnych.

Zwiększa całkowity klirens etanolu (alkoholu), co z kolei zmniejsza stężenie kwasu askorbinowego w organizmie.

Przy jednoczesnym stosowaniu zmniejsza chronotropowy efekt izoprenaliny.

Barbiturany i prymidon zwiększają wydalanie kwasu askorbinowego w moczu.

Zmniejsza efekt terapeutyczny leków przeciwpsychotycznych (neuroleptyków) - pochodnych fenotiazyny.

Zmniejsza wchłanianie zwrotne cewek amfetaminowych i trójpierścieniowych leków przeciwdepresyjnych.

Inhibitory CYP3A4 i CYP2D6 zwiększają stężenie loratadyny we krwi.

Analogi leku Anximax

Analogi strukturalne substancji czynnej leku Animax nie. Lek jest unikalny w połączeniu składników aktywnych.

Analogi dla grupy farmakologicznej (środki na leczenie gorączki z dreszczami):

  • Aquacitramon;
  • Alka Seltzer;
  • Analgin;
  • Antigrippin;
  • Aspiryna;
  • Wziął;
  • Brustan;
  • Vicks Active SimptoMax;
  • Voltaren Akti;
  • Hydrovit;
  • Hydrovit Forte;
  • Girel;
  • Grypa i przeziębienie i grypa;
  • Ibuklin;
  • Influnet;
  • Ketonal;
  • Coldrex MaxGripp;
  • MIG 400;
  • Naklofen;
  • Bonifen;
  • Bonifen forte;
  • Paracetamol;
  • Piralgin;
  • Zimno;
  • Revalgin;
  • Rinzasip;
  • Rinicold;
  • Sedal M;
  • Spazgan;
  • Strimol plus;
  • Tempalgin;
  • Theraflu;
  • Upsarin UPSA;
  • Zestaw febritset;
  • Ferwex;
  • Fervex dla dzieci;
  • Hyrumat;
  • Efferalgan.

Instrukcje dotyczące stosowania leków, analogów, recenzji

Instrukcje z pills.rf

Menu główne

Tylko najbardziej aktualne oficjalne instrukcje dotyczące stosowania leków! Instrukcje dotyczące leków na naszej stronie są publikowane w niezmienionej formie, w której są dołączone do leków.

Kapsułki AnviMax®

INSTRUKCJE dotyczące medycznego stosowania leku AnviMax®

Numer rejestracyjny: LP 001965-111016
Nazwa handlowa leku: AnviMax®
Postać dawkowania: kapsułki

Kompozycja jednej kapsułki
Kapsułka P. Składnik aktywny: paracetamol - 360,0 mg; substancje pomocnicze: wstępnie żelatynizowana skrobia - 9,0 mg, koloidalny dwutlenek krzemu - 3,0 mg, laktoza jednowodna - 1,2 mg, stearynian magnezu - 3,8 mg, polisorbat 80 - 3,0 mg.
Skład twardej kapsułki żelatynowej: żelatyna - 94,795 mg, opatentowany niebieski barwnik (Е 131) lub barwnik niebieski brylantowy (Е 133) - 0,265 mg, dwutlenek tytanu (Е 171) - 1,940 mg.
Kapsułka R. Składniki aktywne: kwas askorbinowy - 300,0 mg, monohydrat glukonianu wapnia - 100,0 mg, chlorowodorek rymantadyny - 50,0 mg, trihydrat rutozydu (w przeliczeniu na rutozyd) - 20,0 mg, loratadyna - 3,0 mg; substancje pomocnicze: skrobia ziemniaczana - 2,2 mg, stearynian magnezu - 4,8 mg.
Skład twardej kapsułki żelatynowej: żelatyna - 94,064 mg, barwnik żelaza żółty tlenek (E 172) - 0,970 mg, barwnik żelaza czerwony tlenek (E 172) - 0,485 mg, barwnik karmazynowy [Ponzo 4R] (E 124) - 0,511 mg, dwutlenek tytanu (E 171) - 0,970 mg.

Opis
Kapsułki P twarda żelatyna numer 0 niebieski. Zawartość kapsułek jest mieszaniną proszku i granulek białego lub białego o kremowym lub różowawym zabarwieniu, dozwolone są grudki.
Kapsułki P stała żelatyna numer 0 czerwony. Zawartość kapsułek jest mieszaniną proszku i granulek od żółtego do żółtego z zielonkawym odcieniem i białym kolorem, grudki są dozwolone.

Grupa farmakoterapeutyczna
Leczenie ARI i „zimnych” objawów.

Właściwości farmakologiczne

Farmakodynamika
Połączony lek ma działanie przeciwwirusowe, interferonogenne, przeciwgorączkowe, przeciwbólowe, przeciwhistaminowe i angioprotekcyjne.
Paracetamol ma działanie przeciwbólowe i przeciwgorączkowe.
Kwas askorbinowy bierze udział w regulacji procesów redoks, przyczynia się do normalnej przepuszczalności naczyń włosowatych, krzepnięcia krwi, regeneracji tkanek, odgrywa pozytywną rolę w rozwoju odpowiedzi immunologicznych organizmu, kompensuje niedobór witaminy C
Glukonian wapnia, jako źródło jonów wapnia, zapobiega rozwojowi zwiększonej przepuszczalności i kruchości naczyń krwionośnych, powodując procesy krwotoczne podczas grypy i ostrej infekcji wirusowej układu oddechowego (ARVI), ma działanie przeciwalergiczne (mechanizm jest niejasny).
Rimantadyna wykazuje aktywność przeciwwirusową przeciwko wirusowi grypy A. Blokowanie kanałów M2 wirusa grypy A upośledza jej zdolność do penetrowania komórek i uwalniania rybonukleoproteiny, hamując tym samym najważniejszy etap replikacji wirusa. Wywołuje produkcję interferonu alfa i gamma. W przypadku wirusa grypy B rymantadyna ma działanie przeciwtoksyczne.
Rutozyd jest angioprotektorem. Zmniejsza przepuszczalność naczyń włosowatych, obrzęk i stan zapalny, wzmacnia ścianę naczyń. Hamuje agregację i zwiększa stopień deformacji czerwonych krwinek.
Loratadyna - bloker receptorów histaminowych H1, zapobiega rozwojowi obrzęku tkankowego związanego z uwalnianiem histaminy.
Farmakokinetyka
Paracetamol. Absorpcja jest wysoka. Komunikacja z białkami osocza - 15%. Wnika w barierę krew-mózg. Metabolizowany w wątrobie na trzy główne sposoby: sprzęganie z glukuronidami, sprzęganie z siarczanami, utlenianie przez mikrosomalne enzymy wątrobowe. W tym drugim przypadku powstają toksyczne metabolity pośrednie, które następnie sprzęga się z glutationem, a następnie z cysteiną i kwasem merkapturowym. Głównymi izoenzymami cytochromu P450 dla tego szlaku są izoenzym CYP2E1 (głównie), CYP1A2 i CYP3A4 (rola wtórna). W przypadku niedoboru glutationu metabolity te mogą powodować uszkodzenie i martwicę hepatocytów, dodatkowe szlaki metaboliczne to hydroksylacja do 3-hydroksy-paracetamolu i metoksylacja do 3-metoksy paracetamolu, które następnie są sprzężone z glukuronidami lub siarczanami. U dorosłych przeważa glukuronidacja. Sprzężone metabolity paracetamolu (glukuronidy, siarczany i koniugaty z glutationem) mają niską aktywność farmakologiczną (w tym toksyczną). Wydalane przez nerki w postaci metabolitów, głównie koniugatów, tylko 3% w niezmienionej postaci. Pacjenci w podeszłym wieku zmniejszają klirens leku i wydłużają okres półtrwania.
Zgodnie z wynikami badań klinicznych ustalono następujące parametry farmakokinetyczne paracetamolu: maksymalne stężenie w osoczu osiąga się po zastosowaniu kapsułek po 1,20 ± 0,72 godz. I wynosi 5,01 ± 1,70 µg / ml, okres półtrwania wynosi 3,04 ± 1 01 godz
Kwas askorbinowy jest wchłaniany w przewodzie pokarmowym (głównie w jelicie czczym). Komunikacja z białkami osocza - 25%. Choroby przewodu pokarmowego (wrzód trawienny i 12 wrzodów dwunastnicy, zaparcia lub biegunka, inwazja robaków, giardioza), stosowanie świeżych soków owocowych i warzywnych, picie zasadowe zmniejsza wchłanianie kwasu askorbinowego w jelicie. Stężenie kwasu askorbinowego w osoczu wynosi zwykle około 10-20 μg / ml. Czas maksymalnego stężenia w osoczu krwi po podaniu doustnym wynosi 4 h. Łatwo przenika do leukocytów, płytek krwi, a następnie do wszystkich tkanek; największe stężenie występuje w narządach gruczołowych, leukocytach, wątrobie i soczewce oka; przenika przez łożysko. Stężenie kwasu askorbinowego w leukocytach i płytkach krwi jest wyższe niż w erytrocytach i osoczu. W stanach niedoboru stężenie leukocytów zmniejsza się później i wolniej i jest uważane za lepsze kryterium oceny deficytu niż stężenie w osoczu. Metabolizowany głównie w wątrobie do dezoksyaskorbu, a następnie do kwasu oksalooctowego i 2-siarczanu askorbinianu. Wydalane przez nerki, przez jelita, a następnie niezmienione iw postaci metabolitów. Palenie tytoniu i stosowanie etanolu przyspieszają niszczenie kwasu askorbinowego (przekształcenie w nieaktywne metabolity), radykalnie zmniejszając zapasy w organizmie. Wyświetlane podczas hemodializy.
Glukonian wapnia. Około 1 / 5-1 / 3 doustnie podawanego glukonianu wapnia jest wchłaniany w jelicie cienkim; Proces ten zależy od obecności ergokalcyferolu, pH, diety i obecności czynników zdolnych do wiązania jonów wapnia. Wchłanianie jonów wapnia wzrasta wraz z jego niedoborem i stosowaniem diety o zmniejszonej zawartości jonów wapnia. Około 20% jest wydalane przez nerki, reszta (80%) - przez jelita.
Rimantadyna. Po spożyciu jest prawie całkowicie wchłaniany w jelicie. Wchłanianie jest powolne. Komunikacja z białkami osocza wynosi około 40%. Objętość dystrybucji - 17-25 l / kg. Stężenie w wydzielinie z nosa jest o 50% wyższe niż w osoczu. Metabolizowany w wątrobie. Ponad 90% jest wydalane przez nerki w ciągu 72 godzin, głównie w postaci metabolitów, 15% - bez zmian. W przewlekłej niewydolności nerek okres półtrwania wzrasta 2-krotnie. U osób z niewydolnością nerek iu osób starszych może gromadzić się w stężeniach toksycznych, jeśli dawka nie zostanie dostosowana proporcjonalnie do zmniejszenia klirensu kreatyniny. Hemodializa ma niewielki wpływ na klirens rymantadyny.
Zgodnie z wynikami badań klinicznych ustalono następujące parametry farmakokinetyczne rymantadyny: maksymalne stężenie w osoczu osiąga się po zastosowaniu kapsułek w 4,53 ± 2,52 godz. I 68,2 ± 26,6 ng / ml, okres półtrwania wynosi 30,51 ± 9, 83 godz.
Rutozyd. Czas maksymalnego stężenia w osoczu krwi po podaniu doustnym wynosi 1-9 godzin, jest wydalany głównie z żółcią i w mniejszym stopniu przez nerki. Okres półtrwania wynosi 10-25 godzin.
Loratadyna. Szybko i całkowicie wchłaniany w przewodzie pokarmowym. Maksymalne stężenie u osób starszych wzrasta o 50%. Komunikacja z białkami osocza - 97%. Metabolizowany w wątrobie, aby utworzyć aktywny metabolit deskarboetoksyloratadyny z udziałem izoenzymów cytochromu CYP3A4 iw mniejszym stopniu CYP2D6. Nie przenika przez barierę krew-mózg. Wydalany przez nerki i żółć. U pacjentów z przewlekłą niewydolnością nerek i podczas hemodializy farmakokinetyka jest praktycznie niezmieniona.
Zgodnie z wynikami badań klinicznych ustalono następujące parametry farmakokinetyczne loratadyny: maksymalne stężenie w osoczu osiągane jest po 2,92 ± 1,31 godz. I wynosi 2,36 ± 1,53 ng / ml, okres półtrwania wynosi 12,3 ± 6,8 godz..

Wskazania do użycia

Etiotropowe leczenie grypy typu A, objawowe leczenie „zimnych” chorób, grypy i ARVI, któremu towarzyszy gorączka, bóle mięśni, bóle głowy, dreszcze u dorosłych.

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na jeden lub więcej składników tworzących lek; erozyjne i wrzodziejące zmiany w przewodzie pokarmowym w ostrej fazie; krwawienie z przewodu pokarmowego; hemofilia; skaza krwotoczna; hipoprotrombinemia; nadciśnienie wrotne; awitaminoza K; niewydolność nerek; ciąża, okres karmienia piersią; choroby tarczycy, ostre choroby nerek, wątroba (ostre zapalenie kłębuszków nerkowych, ostre odmiedniczkowe zapalenie nerek, ostre zapalenie wątroby lub zaostrzenie przewlekłych chorób tych narządów); przewlekły alkoholizm; hiperkalcemia, ekspresja hiperkalciurii, kamica nerkowa, sarkoidoza, jednoczesne stosowanie glikozydów nasercowych (ryzyko arytmii); nietolerancja laktozy, niedobór laktazy, złe wchłanianie glukozy-galaktozy.
Wiek dzieci do 18 lat.

Z ostrożnością

Ograniczanie stosowania padaczki ), hiperkalciuria.
Pacjenci w podeszłym wieku z nadciśnieniem tętniczym (ryzyko udaru krwotocznego wzrasta z powodu rymantadyny, która jest częścią leku).

Stosować w czasie ciąży i podczas karmienia piersią

Stosowanie w ciąży i podczas karmienia piersią jest przeciwwskazane.

Dawkowanie i podawanie

W środku
Dorośli: 1 kapsułka P niebieska i 1 kapsułka P czerwona (pojedyncza dawka) 2-3 razy dziennie po posiłkach, woda pitna przez 3-5 dni, aż objawy choroby znikną. Jeśli nie ma poprawy samopoczucia, lek należy przerwać i skonsultować się z lekarzem.

Efekty uboczne

Zgodnie z elementami składowymi.
Od strony centralnego układu nerwowego. Zwiększona drażliwość, senność, drżenie, hiperkineza, zawroty głowy, ból głowy, „uderzenia” krwi w twarz.
Z układu pokarmowego. Zmiany błony śluzowej żołądka i dwunastnicy, niestrawność, suchość błon śluzowych w ustach, brak apetytu, rozdęcie brzucha (wzdęcia), biegunka (biegunka).
Z układu moczowego. Umiarkowana częstomocz.
Od strony organów krwiotwórczych. Zmiany morfologii krwi. Kontrola jest potrzebna.
Inne Hamowanie funkcji aparatu wyspiarskiego trzustki (hiperglikemia, glikozuria).
Reakcje alergiczne. Wysypka skórna, świąd, pokrzywka.
Jeśli którykolwiek ze skutków ubocznych wskazanych w instrukcji jest zaostrzony lub zauważyłeś jakiekolwiek inne działania niepożądane, które nie są wskazane w instrukcji, natychmiast poinformuj o tym lekarza.

Przedawkowanie

Objawy: w ciągu pierwszych 24 godzin po podaniu - bladość skóry, nudności, biegunka, wymioty, ból w okolicy nadbrzusza; naruszenie metabolizmu glukozy, kwasica metaboliczna, tachykardia, arytmia, ból głowy, zaostrzenie współistniejących chorób przewlekłych. Objawy nieprawidłowej czynności wątroby mogą pojawić się 12–48 godzin po przedawkowaniu. W ciężkim przedawkowaniu - niewydolność wątroby z postępującą encefalopatią, śpiączka; ostra niewydolność nerek z martwicą kanalików (w tym przy braku poważnego uszkodzenia wątroby).
Leczenie: wprowadzenie dawców z grupy SH i prekursorów syntezy glutationu - metioniny w ciągu 8-9 godzin po przedawkowaniu i acetylocysteinie - w ciągu 8 godzin Płukanie żołądka, leczenie objawowe. Potrzeba dodatkowych środków terapeutycznych (dalsze wprowadzenie metioniny, acetylocysteiny) jest określana w zależności od stężenia paracetamolu we krwi, a także czasu, jaki upłynął od podania.

Interakcja z innymi lekami

Paracetamol zmniejsza skuteczność leków urykozurycznych. Jednoczesne stosowanie paracetamolu w dużych dawkach zwiększa działanie leków przeciwzakrzepowych. Induktory utleniania mikrosomalnego w wątrobie (fenytoina, barbiturany, ryfampicyna, fenylobutazon, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne), etanol i leki hepatotoksyczne zwiększają produkcję hydroksylowanych aktywnych metabolitów, co umożliwia rozwój ciężkiego zatrucia nawet przy niewielkim przedawkowaniu. Przy jednoczesnym stosowaniu z metoklopramidem może zwiększyć szybkość wchłaniania paracetamolu. Długotrwałe stosowanie barbituranów zmniejsza skuteczność paracetamolu. Inhibitory utleniania mikrosomalnego zmniejszają ryzyko działania hepatotoksycznego.
Rimantadyna wzmacnia stymulujące działanie kofeiny. Cymetydyna zmniejsza klirens rymantadyny o 18%.
Kwas askorbinowy zwiększa stężenie penicyliny benzylowej we krwi. Poprawia wchłanianie preparatów żelaza w jelicie (przekształca żelazo żelazowe w żelazo żelazne); może zwiększać wydalanie żelaza podczas stosowania z deferoksaminą. Zwiększa ryzyko wystąpienia krystalurii w leczeniu krótko działających salicylanów i sulfonamidów, spowalnia wydalanie kwasów przez nerki, zwiększa wydalanie leków o odczynie zasadowym (w tym alkaloidów). Zmniejsza stężenie we krwi doustnych środków antykoncepcyjnych. Zwiększa całkowity klirens etanolu, co z kolei zmniejsza stężenie kwasu askorbinowego w organizmie. Przy jednoczesnym stosowaniu zmniejsza chronotropowy efekt izoprenaliny. Barbiturany i prymidon zwiększają wydalanie kwasu askorbinowego w moczu. Zmniejsza efekt terapeutyczny leków przeciwpsychotycznych (neuroleptyków) - pochodnych fenotiazyny, reabsorpcji kanalikowej amfetaminy i trójpierścieniowych leków przeciwdepresyjnych.
Loratadyna. Inhibitory CYP3A4 i CYP2D6 zwiększają stężenie loratadyny we krwi.

Specjalne instrukcje

Czas użytkowania - nie więcej niż 5 dni.
Nie stosować w obecności guzów przerzutowych.
Osoby skłonne do używania etanolu powinny skonsultować się z lekarzem przed rozpoczęciem leczenia lekiem, ponieważ paracetamol może mieć szkodliwy wpływ na wątrobę.

Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i innych mechanizmów wymagających dużej koncentracji uwagi
Podczas leczenia należy zachować ostrożność podczas prowadzenia pojazdów i angażować się w inne potencjalnie niebezpieczne czynności, które wymagają zwiększonej koncentracji i szybkości psychomotorycznej.

Formularz wydania
Kapsułki
Kapsułki P. 10 kapsułek w blistrze.
Kapsułki R. Do 10 kapsułek w blistrze.
2 blistry (jeden z kapsułkami P niebieski, drugi z kapsułkami P czerwony) z instrukcją użytkowania w kartonowym pudełku.

Warunki przechowywania
W suchym, ciemnym miejscu w temperaturze nie wyższej niż 25 ° C
Chronić przed dziećmi.

Okres trwałości
2 lata.
Nie używać po upływie daty ważności wydrukowanej na opakowaniu.

Warunki sprzedaży aptek
Wypuść bez recepty.

Producenci
JSC „Farmproekt”, Rosja, 192236, St. Petersburg, ul. Sofiyskaya, zm. 14, lit. A.
Tel / Fax: (812) 331-93-10.
lub
LLC NPO „FarmVILAR”
Rosja, 249096, region Kaługa, Maloyaroslavets, ul. Komunista, 115.
Tel / Fax: (48431) 2-27-18.

Nazwa osoby prawnej, w której imieniu wydawane jest świadectwo rejestracji
Sotex FarmFirm CJSC
Roszczenia konsumentów należy wysyłać do Sotex FarmFirma CJSC: Rosja, 141345, Region Moskiewski, powiat miejski Sergiyev-Posadsky, osada wiejska Bereznyakovskoye, poz. Belikovo, 11.
Tel / Fax: (495) 956-29-30.

AnviMax

Opis na dzień 07/08/2014

  • Nazwa łacińska: AnviMaks
  • Kod ATX: R05X
  • Składnik aktywny: Paracetamol, Kwas askorbinowy, Glukonian wapnia, Rimantadyna, Rutozyd, Loratadyna
  • Producent: ZAO Farmproekt, NPV PharmVILAR Ltd., ZAO Sotex FarmFirm (Rosja)

Skład AnviMax

Proszek doustny (dawka substancji biologicznie czynnych jest obliczana na 1 torbie do jednorazowego użytku) składa się z takich składników jak:

Jako substancje pomocnicze, które pozwalają głównym składnikom uzyskać pełniejszy efekt farmaceutyczny, stosuje się:

  • laktoza jednowodna - 4,086 g;
  • aspartam, 30 mg;
  • koloidalny dwutlenek krzemu - 20 mg;
  • hypromeloza - 10 mg;
  • smak żywności ze smakiem cytryny, miodu, czarnej porzeczki lub maliny - 21 mg.

Aktywne składniki kapsuły II:

  • paracetamol - 360 mg;
  • wstępnie żelatynizowana skrobia - 9 mg;
  • koloidalny dwutlenek krzemu, 3 mg;
  • laktoza jednowodna - 4,2 mg;
  • stearynian magnezu - 3,8 mg.

Kapsułka bezpośrednio typu P ma w swoim składzie:

  • żelatyna 94,795 mg;
  • dwutlenek tytanu (E171) - 1,94 mg;
  • opatentowany niebieski barwnik (E131) - 0,265 mg.

Skład AnviMax w kapsułce P:

  • kwas askorbinowy - 300 mg;
  • monohydrat glukonianu wapnia - 100 mg;
  • Chlorowodorek rymantadyny - 50 mg;
  • trihydrat rutozydu w przeliczeniu na czysty rutozyd - 20 mg;
  • stearynian magnezu - 4,8 mg;
  • loratadyna - 3 mg;
  • skrobia ziemniaczana - 2,2 mg.

Kapsuła typu P składa się z następujących elementów:

  • żelatyna - 94,064 mg;
  • żółty barwnik tlenek żelaza (E172) - 0,97 mg;
  • karmazynowy barwnik (Ponso 4R) (E124) - 0,511 mg;
  • czerwony barwnik tlenek żelaza (E172) - 0,485 mg;
  • dwutlenek tytanu (E171) - 0,97 mg.

Formularz wydania

Lek farmaceutyczny można znaleźć na półkach aptecznych w następującej formie:

  • Proszek stosowany do przygotowania roztworu i podawania doustnego. Dostępne w różnych smakach, na przykład cytryna, cytryna, z dodatkiem miodu, czarnej porzeczki, maliny. Proszek leczniczy jest umieszczany w odpornej na ciepło torbie, 3, 6, 12 lub 24 sztuki w kartonowym pudełku.
  • Kapsułki do podawania doustnego, 10 sztuk w opakowaniu komórkowym. W kartonowym opakowaniu znajdują się 2 płytki konturowe. Kapsułki mogą być dwóch rodzajów: oznaczone P - stałe, żelatyna, niebieskie, których zawartość jest mieszaniną granulek i białego proszku, czasami o kremowym lub różowawym odcieniu; Kapsułki P - twarde, galaretowate, w kolorze czerwonym, wewnątrz których umieszczona jest mieszanina granulek i proszku o kolorze żółto-zielonym lub mleczno-białym.

Działanie farmakologiczne

Lek ma szeroki zakres efektów farmaceutycznych:

  • przeciwgorączkowe;
  • środek przeciwbólowy (przeciwbólowy);
  • antyhistamina;
  • przeciwwirusowy;
  • interferonogenny;
  • angioprotekcyjne.

AnviMax jest lekiem złożonym, ponieważ zawiera kilka biologicznie aktywnych składników. Zatem terapia tym lekiem jest złożona, nawet jeśli tylko konserwatywny schemat sanacji obejmuje tylko jedną pozycję, dlatego należy zwrócić uwagę na mechanizmy działania każdego komponentu oddzielnie.

Kwas askorbinowy (chemiczny analog naturalnej witaminy C) - reguluje normalny przebieg reakcji redoks, przyczyniając się w ten sposób do normalizacji przepuszczalności naczyń włosowatych. Stymulujący wpływ na układ odpornościowy organizmu, aktywuje naturalną regenerację tkanek. Kwas wspomaga również normalne funkcjonowanie układu krzepnięcia osocza i zdolność płytek krwi do krzepnięcia.

Glukonian wapnia działa jako dawca jonów osadzonych w ścianie naczyń krwionośnych. Zapobiega to rozwojowi zwiększonej przepuszczalności i kruchości łoża kapilarnego. Eliminuje to krwotoczny składnik procesu zapalnego podczas infekcji wirusowych grypy lub układu oddechowego.

Rimantadyna jest substancją o wysokim poziomie specyficzności działania farmaceutycznego, której aktywność przeciwwirusowa jest skierowana wyłącznie na wirusa grypy A. Ze względu na swoje właściwości chemiczne, kanały M2 wirusa są zablokowane, co narusza zdolność rybonukleoprotein do uwalniania i dalszego przenikania do komórki żywego organizmu. Ze względu na takie farmaceutyczne zdolności Rimantadyna hamuje główny sposób rozmnażania wirusów, co korzystnie wpływa na stan ludzkiego ciała makro. Ponadto biologicznie aktywny składnik indukuje ukierunkowaną produkcję interferonów alfa i gamma, stymulując tym samym odporność humoralną.

Loratadyna jest typowym blokerem receptorów histaminowych typu H1. Jako integralny składnik AnviMax zapobiega rozwojowi obrzęku tkanek sąsiadujących z dotkniętą mikroflorą, ponieważ zapobiega uogólnionemu uwalnianiu histaminy (aktywnej biologicznie aminy, która zapewnia główne objawy procesu zapalnego - obrzęk, zaczerwienienie, hipertermię itp.).

Rutozyd - farmaceutyczny angioprotektor, to znaczy działanie tej substancji ma na celu przede wszystkim zachowanie integralności ściany naczyniowej. Aby zrealizować to zadanie, kompozytowy składnik proszku zmniejsza kruchość i przepuszczalność naczyń włosowatych, hamuje agregację czerwonych krwinek i zwiększa stopień ich deformacji podczas przechodzenia mikrounaczynienia. Łagodzi również obrzęki i stany zapalne w okolicy, co dodatkowo wzmacnia ścianę naczyń.

Farmakodynamika i farmakokinetyka

Podobnie jak w przypadku działania farmakologicznego, aby wykorzystać możliwości farmakokinetyczne AnviMax, należy postępować zgodnie ze szlakami metabolicznymi każdego ze składników złożonego preparatu.

Paracetamol jest dobrze wchłaniany z przewodu pokarmowego, maksymalne stężenie w osoczu osiągane jest w ciągu pół godziny po podaniu i wynosi 4,8 μg / ml. Substancja jest w stanie przenikać przez barierę krew-mózg i wpływać na strukturę mózgu. Metabolizowany przez składnik złożony AnviMax w wątrobie, sprzęgający się z siarczanami, glukuronidami lub utleniany przez enzymy mikrosomalne. Toksyczne związki pośrednie powstają tylko wtedy, gdy paracetamol ulega przemianom wzdłuż trzeciej ścieżki chemicznej, z obowiązkowym udziałem glutationu, cysteiny i kwasu merkapturowego. Przy niewystarczającej ilości enzymów cytochromu P450 metabolity mogą wywierać szkodliwy wpływ na hepatocyty, co prowadzi do martwicy komórek wątroby. Pochodne produkty metabolizmu pochodzą, okres półtrwania wynosi 2,8 godziny, ale z indywidualnymi cechami może osiągnąć 3,5 godziny. W podeszłym wieku klirens substancji czynnej jest nieco zmniejszony, co objawia się wydłużeniem okresu półtrwania.

Kwas askorbinowy jest absorbowany głównie w jelicie czczym. Jego wchłanianie może być hamowane przez choroby przewodu pokarmowego, stosowanie świeżych soków owocowych lub warzywnych, obfite ilości napojów alkalicznych. Maksymalne stężenie w osoczu krwi osiągane jest po 4 godzinach od momentu przyjęcia leku i wynosi około 10-20 μg / ml. 25 procent kwasu wiąże się z białkami osocza, reszta łatwo przenika do komórek krwi, zwłaszcza płytek krwi i leukocytów. Substancja chemiczna jest osadzana w narządach gruczołowych, wątrobie i soczewce oka. Kwas askorbinowy może przenikać przez barierę łożyskową i wpływać na płód.

Aktywny składnik jest metabolizowany w wątrobie, wydalany przez nerki i jelita. Część kwasu może być wydalana z potem. Zniszczenie „kwasu askorbinowego” w wyniku palenia i nadmiernego stosowania etanolu jest gwałtownie przyspieszane, co prowadzi do zmniejszenia rezerw fizjologicznych organizmu.

Glukonian wapnia, podobnie jak kwas askorbinowy, jest wchłaniany głównie przez jelito czcze. Zdolność adsorpcji zależy od kwasowości zawartości przewodu pokarmowego, obecności ergokalcyferolu. Silnie stymuluje zdolność do wchłaniania jonów wapnia, ich niedoboru w osoczu krwi. Aktywny składnik jest usuwany przez 80 procent jelit i 20 procent przez nerki.

Rimantadyna jest powoli wchłaniana w przewodzie pokarmowym, jej maksymalne stężenie w osoczu krwi osiągane jest zaledwie 5-7 godzin po przyjęciu preparatu farmaceutycznego. Około 40 procent pojedynczej dawki pobranej po wchłonięciu może wiązać się z białkami osocza, co zapewnia stałe stężenie w zakresie 50-80 ng / ml we krwi. Jest metabolizowany w wątrobie, po czym ponad 90 procent produktów przemiany materii jest wydalanych przez nerki w ciągu następnych 72 godzin. Okres półtrwania wynosi od 20 do 45 godzin. W podeszłym wieku klirens nerkowy kreatyniny zmniejsza się, co przyczynia się do akumulacji rymantadyny w toksycznych stężeniach, ponieważ schemat leczenia zachowawczego w tej grupie wiekowej powinien być ściśle regulowany, z uwzględnieniem indywidualnych wskaźników metabolizmu.

Wymiana rutozydów w dużej mierze zależy od stanu przewodu pokarmowego i całego makroorganizmu. Czas osiągnięcia maksymalnego stężenia w osoczu może wynosić od 1 do 9 godzin, a okres półtrwania od 10 do 25 godzin. Wydzielone produkty wymieniają rutozydę z żółcią iw mniejszym stopniu nerki.

Loratadyna jest podobna do kwasu askorbinowego w jej zdolnościach metabolicznych. Jest szybko i całkowicie wchłaniany z jelit, co zapewnia jego akumulację w osoczu krwi w ciągu 2-4 godzin po przyjęciu leku. Maksymalne stężenie wynosi około 1-3 ng / ml, co zapewnia 97% dawki pojedynczej pobranej z powodu związku z białkami osocza. Loratadyna nie jest w stanie przeniknąć przez barierę krew-mózg i dlatego nie należy oczekiwać skutków ubocznych pochodzenia centralnego po jej przyjęciu.

Aktywny składnik jest metabolizowany w wątrobie pod wpływem izoenzymów cytochromu. Wydalany z żółcią lub nerkami. Okres półtrwania wynosi 5-15 godzin, w zależności od indywidualnych cech organizmu. U pacjentów z przewlekłą niewydolnością nerek lub podczas hemodializy farmakokinetyka loratadyny nie zmienia się znacząco. U osób starszych przyjmujących AnviMax maksymalne stężenie w osoczu wzrośnie o około 50 procent.

Wskazania do użycia

AnviMax służy jako główny lek farmaceutyczny, który zapewnia etiotropowe leczenie grypy typu A, czyli kosztem leku, leczenie zachowawcze ma na celu wyeliminowanie przyczynowych czynników rozwoju jednostki nozologicznej.

Jako leczenie objawowe, AnviMax może być stosowany w następujących sytuacjach klinicznych:

  • choroby katar;
  • ostre infekcje wirusowe dróg oddechowych;
  • stany patologiczne, którym towarzyszy gorączka, mięśnie i bóle głowy, dreszcze.

Przeciwwskazania

  • nadwrażliwość, idiosynkrazję, nabytą lub dziedziczną nietolerancję na składniki składowe preparatu farmaceutycznego;
  • patologia przewodu pokarmowego (zwłaszcza w ostrej fazie);
  • skaza krwotoczna;
  • niedobór witaminy K rozpuszczalny w tłuszczach;
  • hemofilia;
  • nadciśnienie wrotne;
  • choroba tarczycy;
  • niewystarczająca liczba płytek krwi;
  • ostro występujące choroby wątroby i nerek (zapalenie kłębuszków nerkowych, odmiedniczkowe zapalenie nerek, kamica nerkowa, niewydolność nerek, zapalenie wątroby) lub chroniczne patologie w ostrej fazie;
  • ciężka hiperkalcemia i hiperkalciuria;
  • przewlekły alkoholizm;
  • sarkoidoza;
  • fenyloketonuria;
  • okres ciąży i laktacji (karmienie piersią);
  • nietolerancja laktozy, brak wchłaniania glukozy i galaktozy.

Istnieje wiele chorób, gdy przy bezwzględnych wskazaniach do stosowania preparatu farmaceutycznego, powinien on zostać włączony do schematu leczenia zachowawczego, ale lek powinien być przyjmowany pod nadzorem wykwalifikowanego personelu medycznego (zaleca się leczenie w 24-godzinnym szpitalu). Te patologie obejmują:

  • padaczka;
  • miażdżyca naczyń mózgowych;
  • cukrzyca;
  • niedokrwistość syderoblastyczna;
  • zwiększona ilość szczawianu w osoczu krwi;
  • niedobór dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej;
  • zespół niedoboru ssania;
  • odwodnienie i egzsykoza;
  • talasemia;
  • zaburzenia elektrolitowe krwi;
  • podeszły wiek (zwłaszcza w przypadku patologii układu sercowo-naczyniowego, któremu towarzyszy nadciśnienie tętnicze).

Efekty uboczne

Leczenie zachowawcze AnviMax może powodować takie niepożądane efekty:

  • Od strony ośrodkowego układu nerwowego: senność lub drażliwość, drżenie, nadmierna ruchliwość (hiperkineza), zawroty głowy i ból głowy, przekrwienie tętnicze skóry twarzy.
  • Ze strony przewodu pokarmowego: zaburzenia dyspeptyczne, uszkodzenie błony śluzowej i żołądka dwunastnicy, suchość w ustach, wzdęcia (wzdęcia brzucha z gazami wewnątrz jelitowymi), biegunka, utrata apetytu.
  • Ze strony organów krwiotwórczych: zmiana parametrów krwi (podczas leczenia zachowawczego konieczne są regularne testy diagnostyczne).
  • Z innych układów narządowych: - W rezultacie hamuje wytwarzanie insuliny przez komórki trzustki, glukozomię, glikozurię i wyraźne objawy cukrzycy. Ponadto złożony lek może powodować reakcje alergiczne, które objawiają się swędzącą skórą, pigmentowanymi wysypkami, pokrzywką.

Instrukcja użytkowania AnviMaksa (metoda i dawkowanie)

Lek stosuje się, niezależnie od postaci preparatu farmaceutycznego, doustnie, to znaczy do podawania doustnego.

Jeśli AnviMax jest w postaci proszku, roztwór należy przygotować dodając pół szklanki (około 100 ml) przegotowanej ciepłej wody do zawartości worka i wymieszać zawartość. Natychmiast używać wewnątrz. Dzienna dawka - 1 saszetka 2-3 razy dziennie. Zaleca się przyjmowanie AnviMax po jedzeniu, ponieważ zdolność adsorpcji przewodu pokarmowego jest stymulowana przez przejście bryły pokarmu. Przebieg leczenia wynosi zwykle około 5 dni. Surowo zabrania się samodzielnego przedłużania leczenia.

Instrukcja na AnviMax w kapsułkach zaleca przyjmowanie 1 sztuki 2-3 razy dziennie. Podobnie jak w przypadku proszku, lek należy stosować po posiłku, popijając dużą ilością kapsułek wodnych. Kurs terapeutyczny trwa 5 dni. Jeśli nie nastąpiła poprawa stanu zdrowia, należy przerwać leczenie i skontaktować się z lekarzem lub wykwalifikowanym farmaceutą. W żadnym wypadku nie można arbitralnie przedłużyć konserwatywnej reorganizacji.

Przedawkowanie

W pierwszym dniu po otrzymaniu zwiększonej dawki AnviMax można zaobserwować następujące objawy przedawkowania:

  • bladość powłoki;
  • zespół dyspeptyczny (wymioty, nudności, ból w nadbrzuszu);
  • arytmia częstoskurcz;
  • kwasica metaboliczna;
  • zaostrzenie współistniejących chorób przewlekłych.

W ciężkim przedawkowaniu objawy mogą pojawić się 48 godzin po przyjęciu leku i nasilić się w wyniku niewydolności wątroby z encefalopatią, a nawet śpiączką (z powodu nagromadzenia metabolicznych produktów metabolicznych). W przypadku braku uszkodzenia wątroby może rozwinąć się niewydolność nerek z martwicą aparatu rurowego.

Etiotropowe leczenie zwiększonego stężenia składników aktywnych leku polega na wprowadzeniu donatorów grup sulfhydrylowych i prekursorów syntezy glutationu (produktów zawierających metioninę i acetylocysteinę) w ciągu pierwszych ośmiu godzin. Jako objawowa sanacja, możesz użyć płukania żołądka lub wywołać wymioty za pomocą leków. Potrzeba dodatkowych środków terapeutycznych jest ustalana przez lekarza prowadzącego.

Interakcja

Paracetamol jest niezwykle aktywnym składnikiem leku AnviMax, ponieważ lista pozytywnych i niezbyt interakcji leku biologicznego obejmuje tak szeroki zakres leków. Po pierwsze, induktory mikrosomalnego utleniania w wątrobie, etanol i leki hepatotoksyczne wpływają na metabolizm paracetamolu. Znacznie zwiększają produkcję hydroksylowanych produktów metabolicznych, które przy niedostatecznej szybkości ich eliminacji mogą powodować rozwój ciężkiego zatrucia nawet przy małej dawce dziennej. Inhibitory utleniania mikrosomalnego działają dokładnie odwrotnie, zmniejszając ryzyko uszkodzenia komórek wątroby i pozwalając na dłuższą cyrkulację składnika aktywnego w krwiobiegu.

Jednoczesne stosowanie paracetamolu i leków przeciwzakrzepowych w terapii złożonej, która często występuje w ciężkiej patologii układu oddechowego, zwiększa skuteczność tego ostatniego, a zatem wymaga mniejszej dawki leków wpływających na układ krzepnięcia krwi.

Długi okres leczenia barbituranami może zmniejszyć skuteczność Paracetamolu. Jednoczesne stosowanie z Metoklopramid zwiększa szybkość wchłaniania.

Kwas askorbinowy nie jest mniej aktywny niż Paracetamol. Jego działanie chemiczne może przyspieszyć szlaki metaboliczne preparatów żelaza. Zatem obniżając wartościowość z trzech do dwóch, poprawia się ich wchłanianie w przewodzie pokarmowym, a jednoczesne stosowanie z deferoksaminą zwiększa szybkość eliminacji leków opartych na żelazie.

W leczeniu salicylanów i sulfonamidów zwiększa się ryzyko wystąpienia krystalurii, ponieważ wydalanie leków i naturalnych metabolitów jest przyspieszane przez reakcję alkaliczną. W tym bardziej aktywnie usuwane i alkaloidy, zarówno pochodzenia roślinnego, jak i zwierzęcego.

W podręcznikach farmacji opisano bardzo złożone oddziaływanie kwasu askorbinowego i etanolu. Ich kombinacja podczas leczenia zachowawczego jest ściśle przeciwwskazana, ponieważ stężenie analogu witaminy we krwi zmniejsza się, a klirens etanolu w nerkach zwiększa się. Stwarza to dodatkowe obciążenie dla układu moczowego nerek, co w konsekwencji może objawiać się zwiększeniem dziennej diurezy i niespecyficznym działaniem nefrotoksycznym. Zwiększyć także wydalanie kwasu askorbinowego z barbituranami moczu i Primidonem.

Kwas askorbinowy zmniejsza stężenie we krwi doustnych środków antykoncepcyjnych, które należy wziąć pod uwagę u kobiet z aktywną abstynencją od ciąży. Jednak nie zaleca się również samodzielnego zwiększania dawki leków, najlepszym wyjściem z tej sytuacji będzie dodatkowa konsultacja z lekarzem prowadzącym.

Oddzielnie warto zauważyć możliwość interakcji kwasu askorbinowego i leków przeciwpsychotycznych. Neuroleptyki, które tworzą grupę pochodnych fenotiazyny, zmniejszają ich działanie terapeutyczne, co wymaga natychmiastowej interwencji w leczeniu zachowawczym w przypadku zaburzeń ośrodkowego układu nerwowego.

Rimantadyna nie jest chemicznie aktywnym składnikiem AnviMax jako paracetamol lub kwas askorbinowy. Spośród istotnych klinicznie interakcji należy zauważyć tylko zwiększone działanie kofeiny, stymulatorów aktywności mózgu oraz fakt, że cymetydyna zmniejsza klirens nerkowy rymantadyny o 18%. Może to być wykorzystane do zmniejszenia dziennej dawki leku, tak aby ponownie nie wywoływać wzmożonej pracy wątroby, unikając w ten sposób możliwego działania hepatokozowego.

Warunki sprzedaży

Jest sprzedawany bez recepty w aptekach.

Warunki przechowywania

Przechowywać w miejscu niedostępnym dla małych dzieci, w temperaturze nie wyższej niż 25 stopni Celsjusza.

Okres trwałości

Specjalne instrukcje

Paracetamol może wywierać szkodliwy wpływ na wątrobę, dlatego w przypadku przewlekłych chorób tego narządu lub osób skłonnych do powstawania etanolu, konieczne jest przeprowadzenie dodatkowych konsultacji z lekarzem prowadzącym przed rozpoczęciem przyjmowania leku AnviMax.

Złożony lek nie ma widocznego wpływu na zdolność koncentracji, uwagę lub szybkość reakcji psychomotorycznych, jednak w okresie leczenia należy zachować ostrożność podczas prowadzenia pojazdów silnikowych lub angażowania się w inne potencjalnie niebezpieczne czynności.

Analogi

AnviMax dla dzieci

Lek jest przeciwwskazany do stosowania u dzieci i młodzieży do 18 lat.

Podczas ciąży i laktacji

Stosowanie produktu farmaceutycznego w okresie ciąży i laktacji jest bezwzględnie przeciwwskazane.

AnviMax Recenzje

Często i często piszą o leku na forach farmaceutycznych i stronach informacyjnych. Informacje zwrotne są w większości pozytywne, ponieważ złożony środek zaradczy pozwala wyeliminować czynniki sprawcze choroby płuc, a także zapewnia dodatkową terapię objawową, skutecznie zatrzymując objawy patologii, które obniżają jakość życia podczas choroby. Eliminując szkodliwe mikroorganizmy, AnviMax pomaga radzić sobie z grypą w krótkim okresie konserwatywnych warunków sanitarnych, czego nie pokazuje obecnie każdy produkt farmaceutyczny.

Opinie AnviMax rzadko są przyćmione przez efekty uboczne. Wielu oczywiście pisze o senności, zawrotach głowy lub bólach głowy, ale w przeważającej mierze objawy te pochodzą z działania toksycznych substancji szkodliwych mikroorganizmów, a nie z niepożądanych reakcji z powodu leczenia. Niektórzy pacjenci przechodzący terapię AnviMax zgłaszają zaburzenia dyspeptyczne, ale częstość ich występowania ledwo przekracza nawet jedną piątą wszystkich leczonych tym lekiem farmaceutycznym, więc nie należy ich przyjmować, jak mówią, do serca.

Zadowolony ze złożonych leków i wykwalifikowanych specjalistów. Zarówno lekarze, jak i farmaceuci w jednym głosie zalecają aktywne stosowanie AnviMax, ponieważ w wielu lekach nie znaleziono tak szerokiej gamy składników aktywnych, a wskazania do stosowania tego konkretnego zestawu substancji biologicznie czynnych są absolutnie bezwzględne dla grypy typu A lub ostrej choroby układu oddechowego. spowodowane przez zakaźną mikroflorę.

Cena AnviMaks gdzie kupić

Cena AnviMax na terytorium Federacji Rosyjskiej wynosi od 100 do 250 rubli.

Koszt leku na Ukrainie wynosi około 50 hrywien za opakowanie.