Antybiotyk na ból gardła: przegląd najlepszych leków

Wielu uważa, że ​​leki antybakteryjne są jedynym sposobem na szybkie i bezpieczne leczenie. Takie leki są dostępne w aptekach bez recepty, ale nie oznacza to, że można je przyjmować na jakąkolwiek chorobę.

Najczęstszą skargą pacjenta w odniesieniu do specjalisty jest ból gardła, który może wystąpić z różnych powodów. W celu skutecznego leczenia przez lekarza przeprowadza się dokładne badanie pacjenta i, w razie potrzeby, wybiera się leczenie medyczne. W jakich przypadkach wskazany jest antybiotyk na ból gardła u dorosłych i dzieci, a kiedy najlepiej odmówić leczenia?

Wskazania do przepisywania leków przeciwbakteryjnych

Antybiotyki są przepisywane, jeśli ból gardła spowodowany jest infekcją bakteryjną.

W rzeczywistości, w przypadku bólu gardła, nie zawsze konieczne jest przyjmowanie antybiotyku, a zwłaszcza bez konsultacji ze specjalistą. Takie bolesne odczucia w jamie ustnej mogą być jednym z objawów przeziębienia lub choroby wirusowej, w której taki lek jest całkowicie bezużyteczny. W związku z tym należy najpierw ustalić przyczynę, która spowodowała pojawienie się bólu w gardle, a dopiero potem przystąpić do leczenia.

W przypadku, gdy pacjent cierpi na ból gardła, ale temperatura ciała pozostaje normalna, można stosować leki miejscowe, na przykład tabletki do ssania. Przy bolesnych odczuciach w gardle, które utrzymują się przez długi czas i nie są zastępowane innymi objawami, konieczne jest zasięgnięcie porady specjalisty. Często przyczyną dyskomfortu w gardle są infekcje pochodzenia wirusowego lub grzybowego, w których antybiotyki są uważane za całkowicie bezużyteczne leki.

Antybiotyki są substancjami antybakteryjnymi, głównie pochodzenia naturalnego, które wywierają hamujący wpływ na wzrost i rozwój mikroorganizmów chorobotwórczych, a także powodują ich śmierć.

Przy diagnozowaniu zakażeń paciorkowcowych takie leki są obowiązkowe, ponieważ brak skutecznego leczenia może spowodować poważne powikłania.

Leki przeciwbakteryjne muszą być przepisywane na ostre zapalenie migdałków, aw innych przypadkach ich stosowanie zależy od rodzaju patologii gardła i ogólnego stanu pacjenta. W jakich sytuacjach przyjmowanie leków przeciwbakteryjnych jest po prostu konieczne:

  • dusznica pochodzenia bakteryjnego
  • ciężkie zatrucie
  • rozwój powikłań ropnych
  • diagnozowanie patologii, takich jak zapalenie zatok i zapalenie zatok
  • historia pacjenta z nawracającym zapaleniem ucha
  • ból gardła w połączeniu z wysoką temperaturą ciała przez kilka dni
  • przewlekłe choroby zapalne
  • współistniejące zapalenie oskrzeli i zapalenie płuc

W każdym przypadku tylko specjalista może przepisać stosowanie leków przeciwbakteryjnych, biorąc pod uwagę możliwe ryzyko takiego leczenia i jego zamierzoną skuteczność.

Antybiotyki do leczenia gardła

Istnieje wiele rodzajów antybiotyków do leczenia gardła, lekarz może wybrać właściwy obszar badania

Najczęściej leki przeciwbakteryjne na ból gardła są przepisywane w ostrym zapaleniu migdałków i powinny to być leki o szerokim spektrum działania. Ich odbiór nie skraca czasu trwania choroby, ale pozwala pozbyć się nieprzyjemnych objawów trzeciego dnia po rozpoczęciu przyjmowania. Ponadto powołanie antybiotyków o szerokim spektrum działania pomaga uniknąć rozwoju różnych chorób, które często występują przy dławicy piersiowej.

Gdy pojawiają się bóle w gardle, eksperci najczęściej przepisują antybiotyki, takie jak penicyliny i cefalosporyny. Wynika to z faktu, że infekcje paciorkowcowe są wrażliwe na te grupy leków. Do leczenia można stosować zarówno naturalne, jak i syntetyczne penicyliny. Mają destrukcyjny wpływ na wiele mikroorganizmów, a także charakteryzują się dobrą biodostępnością i niską toksycznością.

Dobry efekt w leczeniu ostrego zapalenia migdałków dają te leki przeciwbakteryjne, które podaje się domięśniowo.

Biorąc pod uwagę rodzaj choroby i stopień procesu patologicznego, penicylina może być podawana do podawania doustnego.

Leczenie choroby gardła u dorosłych przeprowadza się najczęściej za pomocą:

W przypadku wykrycia choroby gardła bakteryjnego w dzieciństwie, zwykle przepisuje się ją w celu leczenia:

Przydatne wideo - Antybiotyki na dusznicę bolesną:

Należy pamiętać, że konieczne jest leczenie bólu gardła, ponieważ przy braku skutecznej terapii zwiększa ryzyko przejścia do postaci przewlekłej. W takim przypadku leczenie uzupełniają leki przeciwbakteryjne, w tym kwas penicylowy lub jego półsyntetyczne odpowiedniki w wyższej dawce. Ampicylina jest uważana za najbardziej skuteczny lek, który wywiera hamujący wpływ na wzrost bakterii.

W przypadku rozpoznania bólu gardła u pacjenta bez wzrostu temperatury ciała, leczenie przeprowadza się przy użyciu:

Terapia antybakteryjna często powoduje rozwój skutków ubocznych przewodu pokarmowego. Z tego powodu eksperci zalecają stosowanie specjalnych środków, które pomagają przywrócić prawidłową mikroflorę jelitową i zapewniają prawidłowe funkcjonowanie wątroby.

Antybiotyki podczas ciąży

Antybiotyki są przepisywane kobietom w ciąży, jeśli inne metody leczenia nie są skuteczne.

Przyjmowanie jakichkolwiek leków podczas ciąży odbywa się tylko pod nadzorem specjalisty, a dotyczy to w szczególności antybiotyków. Zwykle są mianowani tylko w przypadku, gdy rzeczywista korzyść z ich przyjęcia dla przyszłej mamusi przekracza możliwą szkodę dla płodu.

W większości przypadków stosuje się terapię przeciwbakteryjną w czasie ciąży, jeśli utrzymuje się wysoką temperaturę ciała przez kilka dni, czego nie można w żaden sposób obniżyć.

Przyszłym mamom przepisuje się oszczędzające leki przeciwbakteryjne o minimalnym stężeniu, które są wchłaniane do krwi w małych ilościach i mają lokalny efekt. Obejmują one:

  • Lizaki Dr.Mom z fito składnikami
  • lizaki z szałwią lub rumiankiem, które można kupić w każdej aptece
  • Spray Ingalipt, który pomaga zmniejszyć obrzęk tkanek i przyspieszyć proces gojenia
  • Składniki roślinne Bronhikum odpowiednie do leczenia małych dzieci
  • Oracept spray fenolowy o działaniu przeciwbakteryjnym i szybko eliminuje zapalenie tkanek
  • Faringosept jest środkiem antyseptycznym i pomaga nie tylko wyeliminować nieprzyjemne objawy, ale także zmniejszyć stan zapalny.

Ważne jest, aby pamiętać, że podczas ciąży zabronione jest stosowanie takiego środka przeciwbakteryjnego jak Bioparox. Pomimo wysokiej skuteczności taki lek jest uważany za miejscowy antybiotyk i może mieć negatywny wpływ na ciało kobiety i rozwijający się płód. Jedynie specjalista może przepisać leki na leczenie gardła przyszłym mamom, więc należy zaprzestać samoleczenia.

Zasady antybiotyków

Antybiotyki są skutecznymi i użytecznymi lekami tylko wtedy, gdy są prawidłowo przyjmowane!

W przypadku jakiejkolwiek choroby gardła, przepisywanie leków przeciwbakteryjnych odbywa się z uwzględnieniem wrażliwości czynnika sprawczego na niego. Jeden rodzaj leku może wywierać szkodliwy wpływ na ziarniaki, inne na pałeczki, a trzeci charakteryzuje się szerokim spektrum działania przeciwbakteryjnego. Penicylina jest uważana za aktywny antybiotyk przeciwko Streptococcus, dlatego jest częściej przepisywana na ból gardła.

Taki antybiotyk nie wpływa niekorzystnie na mikroflorę jelitową i nie powoduje żadnych zaburzeń w przewodzie pokarmowym, jak to często ma miejsce w przypadku innych leków.

Istnieją pewne zasady przyjmowania leków przeciwbakteryjnych, których przestrzeganie jest obowiązkowe w leczeniu bólu gardła:

  1. każdy lek może powodować rozwój działań niepożądanych, a gdy wystąpią, należy zaprzestać ich przyjmowania i skonsultować się z lekarzem
  2. Nie możesz zaprzestać przyjmowania antybiotyku, nawet jeśli stan pacjenta znacznie się poprawił
  3. z możliwością leczenia lekami węższej grupy, konieczne jest nadanie im preferencji w przypadku chorób gardła
  4. nie można użyć tego samego środka przeciwbakteryjnego do leczenia choroby kilka razy z rzędu, ponieważ ryzyko ciężkich reakcji alergicznych jest zbyt wysokie
  5. Konieczne jest przyjmowanie antybiotyków w ściśle określonych dawkach, a samemu nie można go zmniejszyć ani zwiększyć.
  6. Przed rozpoczęciem terapii antybiotykowej konieczne jest przeczytanie instrukcji dołączonych do każdego produktu leczniczego.
  7. Każdy miejscowy lub ogólnoustrojowy lek przeciwbakteryjny powinien być przepisywany wyłącznie przez specjalistę.

W rzeczywistości nie każdy może zażywać antybiotyki w leczeniu chorób gardła i istnieją przeciwwskazania dla niektórych kategorii osób do prowadzenia takiego leczenia. Antybiotyki nie powinny być przyjmowane u następujących pacjentów:

  • kobiety w czasie ciąży lub karmienia piersią
  • alergicy
  • pacjenci ze zdiagnozowaną niewydolnością nerek lub wątroby, a także przewlekłe choroby takich narządów

Leczenie bólu gardła przeprowadza się nie tylko za pomocą leków przeciwbakteryjnych, ale także za pomocą terapii skojarzonej. Aby przyspieszyć powrót do zdrowia, zaleca się pacjentowi płukanie gardła roztworami leczniczymi, stosowanie kompresów i wdychanie.

Zauważyłeś błąd? Wybierz go i naciśnij Ctrl + Enter, aby powiedzieć nam.

Najbardziej skuteczne antybiotyki stosowane w chorobach laryngologicznych u dorosłych

Patologie górnych dróg oddechowych często powodują, że pacjenci odwiedzają lekarzy ogólnych i otolaryngologów. Przeważnie choroby występują w zimnej porze roku, kiedy pojawiają się sprzyjające warunki rozprzestrzeniania się zakaźnych patologii układu oddechowego.

Znaczna większość z nich jest spowodowana przez różne patogeny bakteryjne, które wpływają na błonę śluzową górnych dróg oddechowych. W takich sytuacjach konieczne jest przepisanie antybiotyków na choroby laryngologiczne u dorosłych.

Ogólne informacje o antybiotykach

Leki przeciwbakteryjne to grupa leków, które mogą hamować aktywność życiową różnych bakterii. Ich mechanizm działania jest dwojakiego rodzaju:

  • Bakteriobójcze - gdy antybiotyk jest w stanie naruszyć integralność błon komórkowych patogennych bakterii, co prowadzi do ich lizy.
  • Bakteriostatyka - substancja czynna hamuje syntezę białek przez rybosomy, co uniemożliwia dalszą reprodukcję mikroflory. Jednocześnie zwiększa się ich wrażliwość na ochronne reakcje odpornościowe organizmu.

Większość antybiotyków na choroby laryngologiczne jest przepisywana doustnie. Tak więc dużą rolę odgrywa również biodostępność leku - wskaźnik (w procentach), który charakteryzuje, jak wiele przyjmowanych leków przechodzi do krążenia ogólnego. Wpływ na to ma czas przyjmowania środka przeciwbakteryjnego, stosowanie innych leków, obecność ostrych lub przewlekłych patologii u pacjenta.

Stosowanie antybiotyków w praktyce klinicznej znacznie poprawiło rokowanie nawet dla najtrudniejszych pacjentów. Obawa wielu pacjentów i ich krewnych o niepożądane działanie tych leków jest często bardzo przesadzona. Dlatego ważna jest rola lekarza - można wyjaśnić pacjentowi lub jego krewnym potrzebę antybiotykoterapii.

Zasady doboru antybiotyków do patologii laryngologicznej

Kilka czynników wpływa na wybór środka przeciwbakteryjnego przez lekarza prowadzącego dla konkretnego pacjenta. Po pierwsze - specyfika patogenów bakteryjnych w chorobach górnych dróg oddechowych u dorosłych.

Jak wykazały liczne badania, najczęstszymi przyczynami są gronkowce, paciorkowce, meningokoki, corynebacteria, pałeczki hemophilus, enterobakterie, moraxellae i pseudomonas.

Dlatego konieczne jest wybranie antybiotyków, które byłyby tak skuteczne, jak to możliwe, przeciwko tej florze bakteryjnej.

Drugim ważnym czynnikiem jest ogólny stan pacjenta, obecność powikłań, wad rozwojowych lub przewlekłych patologii u pacjenta. Przy stosunkowo łagodnych patologiach, bez ryzyka zdarzeń niepożądanych, leczenie rozpoczyna się od bardziej powszechnych antybiotyków (penicyliny, makrolidy, cefalosporyny pierwszej generacji).

Jeśli pacjent ma przewlekłe patologie (cukrzyca, stany niedoboru odporności, choroba wieńcowa, patologie zakrzepowo-zatorowe, zaburzenia czynności wątroby lub nerek), poważne powikłania (uogólnienie procesu zakaźnego - posocznica) - dają pierwszeństwo bardziej specjalistycznym lekom przeciwbakteryjnym.

Poważnym problemem ostatnich dziesięcioleci jest rozwój oporności na antybiotyki u różnych bakterii. To sprawia, że ​​stosowanie wielu leków jest nieskuteczne. Niektóre szczepy Staphylococcus aureus w badaniach wykazały oporność nawet na rezerwę leków przeciwbakteryjnych. Jedynym aktywnym lekiem w takich przypadkach jest antybiotyk polipeptydowy kolistyna.

Wskazania do stosowania antybiotyków

Tylko wykwalifikowany lekarz (lekarz ogólny, laryngolog) decyduje o wyznaczeniu leków przeciwbakteryjnych w zakażeniach laryngologicznych.

Przed podjęciem tej decyzji musi ocenić skargi i ogólny stan pacjenta. Wśród objawów, które mogą wskazywać na patologię bakteryjną, są:

  • wzrost temperatury do wskaźników sub- lub gorączkowych;
  • ogólny zespół zatrucia;
  • produktywny kaszel;
  • ból gardła;
  • obrzęk migdałków, pojawienie się ropnych wydzielin na ich powierzchni;
  • ból ucha, uczucie duszności i utrata słuchu.

Ponadto brane są pod uwagę znaki laboratoryjne. W przypadku patologii bakteryjnej liczba leukocytów i neutrofili zwykle wzrasta w ogólnym badaniu krwi, zwiększa się ESR (szybkość sedymentacji erytrocytów), a formuła leukocytów przesuwa się w lewo.

Konieczne jest wykonanie złotego standardu diagnostyki - badania bakteriologicznego wymazu z tylnej ściany nosogardzieli, migdałków, plwociny. Celem testu jest wiarygodne ustalenie rodzaju patogenu bakteryjnego u konkretnego pacjenta. Dodatkowo badana jest wrażliwość patogenu na poszczególne leki przeciwbakteryjne. Jedną z wad tej metody jest konieczność oczekiwania na 2-3 dni w sytuacji, gdy konieczne jest natychmiastowe przeprowadzenie terapii. Dlatego antybiotyki są prawie zawsze przepisywane na podstawie doświadczeń empirycznych.

Lekarz musi również zebrać historię stosowania antybiotyków dla konkretnego pacjenta.

Konieczne jest uniknięcie powołania pojedynczego leku przeciwbakteryjnego na krótki okres czasu.

Zasady terapii antybiotykowej

Przepisując antybiotyki, należy przestrzegać kilku prostych zasad. Nie można przyjmować leków przeciwbakteryjnych samodzielnie, bez konsultacji z wykwalifikowanym lekarzem. Trudno jest pacjentowi obiektywnie ocenić swój stan i potrzebę przyjęcia jednego lub drugiego leku. Samoleczenie może powodować skutki uboczne.

Konieczne jest przestrzeganie trybu antybiotyku. Lek należy przyjmować w wyraźnie oznaczonym czasie każdego dnia. Po pominięciu odbioru należy jak najszybciej przyjąć pominiętą dawkę i kontynuować leczenie w trybie standardowym. Konieczne jest picie pigułki tylko ze zwykłą wodą, ponieważ inne napoje (kawa, sok, napoje gazowane) mogą zmienić właściwości farmakologiczne leku.

Ocena skuteczności antybiotykoterapii odbywa się poprzez analizę objawów klinicznych. Jeśli po 3 dniach wystąpi regresja objawów klinicznych, wyciąga się wniosek dotyczący prawidłowego wyboru leków. W przypadku braku dodatniej dynamiki u pacjenta zaleca się zmianę leku przeciwbakteryjnego.

Jeśli uzyskuje się dane na temat wyników badań mikrobiologicznych, wyniki mogą być wykorzystane do korekty leków. Minimalny czas trwania antybiotykoterapii wynosi 3 dni (przy leczeniu makrolidami i bez powikłań). W niektórych przypadkach czas trwania antybiotyków wynosi 2-3 tygodnie. Ważne jest, aby prowadzić terapię, dopóki pacjent nie zostanie całkowicie wyleczony, aby uniknąć cofnięcia się patologii.

Gdy często stosuje się terapię antybiotykową, stopniowo stosuje się metodę leczenia.

Polega na tym, że najpierw w szpitalu pacjentowi przepisuje się lek w postaci do wstrzykiwania do podawania dożylnego lub domięśniowego. Po wypisie ze szpitala, gdy stan pacjenta ulega znacznej poprawie, ten sam antybiotyk jest przepisywany do użytku domowego, ale w tabletkach, kapsułkach lub syropie.

Grupy antybiotyków dla dorosłych zakażeń laryngologicznych

Penicyliny

Bardzo często leczenie różnych patologii narządów laryngologicznych rozpoczyna się od historycznie pierwszej grupy antybiotyków - penicylin. Należą do grupy leków beta-laktamowych, które mają wyraźne działanie bakteriobójcze przeciwko szerokiej gamie patogenów.

Istnieją formy do podawania doustnego i do podawania pozajelitowego. Penicyliny sprawdziły się w leczeniu zakażeń bakteryjnych u kobiet w ciąży, pacjentów w podeszłym wieku, w okresie laktacji, ponieważ nie mają praktycznie żadnego działania toksycznego na główne systemy funkcjonalne organizmu. Najczęściej używane są następujące osoby:

  • penicylina;
  • amoksycylina;
  • ampicylina;
  • połączenie amoksycyliny i kwasu klawulanowego.

Penicyliny są zwykle przepisywane na niepowikłane patologie - zapalenie nosogardzieli, zapalenie migdałków, zapalenie krtani. Wśród ich niedociągnięć wyróżnia się zazwyczaj wysoka odporność wielu patogenów, które powstały w ciągu dziesięcioleci ich stosowania. Najbardziej niebezpiecznym skutkiem ubocznym przy mianowaniu penicylin jest rozwój reakcji alergicznych o różnym stopniu złożoności.

Dlatego zawsze przed pierwszą wizytą leku konieczne jest przeprowadzenie testu na nadwrażliwość na lek.

Cefalosporyny

Cefalosporyny, takie jak penicyliny, należą do grupy antybiotyków beta-laktamowych. Te leki przeciwbakteryjne są szczególnie popularne w szpitalach. Cefalosporyny mają działanie bakteriobójcze, których zakres jest całkiem inny w różnych pokoleniach leków (obecnie jest ich 5).

Cefalosporyny stosuje się głównie z kilkoma wyjątkami, domięśniowo lub dożylnie. Wskazania do wizyty u nich są znacznie szersze niż w penicylinach: zapalenie ucha, zapalenie zatok, różne formy bólów gardła, zapalenie zatok, zapalenie gardła, zapalenie krtani. Również cefalosporyny są stosowane przed i po zabiegu, aby zapobiec ewentualnym powikłaniom. W leczeniu chorób laryngologicznych zaleca się następujące leki z tej grupy:

Problem oporności na antybiotyki dla najnowszych generacji cefalosporyn jest nieco mniej ostry. Mogą być również przepisywane ostrożnie kobietom w ciąży od najmłodszych lat. Jednak dość często przy ich stosowaniu mogą wystąpić reakcje alergiczne, dlatego, podobnie jak w przypadku penicylin, konieczne jest przeprowadzenie badania obecności nadwrażliwości przed pierwszym użyciem.

Makrolidy

Makrolidy - grupa leków najczęściej przepisywanych przez otolaryngologów podczas pierwszej wizyty u nich pacjenta. Powody są proste - niska toksyczność, łatwość stosowania leków w tej grupie (przebieg terapii trwa zwykle 3-5 dni) i niewielkie ryzyko działań niepożądanych.

Makrolidy blokują syntezę białka przez komórki bakteryjne, a tym samym uniemożliwiają ich dalsze rozmnażanie. Mają unikalne właściwości farmakologiczne: zdolność do gromadzenia się w zaatakowanych tkankach ciała (stężenie w nich może być 10 razy wyższe niż analogiczny wskaźnik we krwi).

Również dla makrolidów charakterystyczny długi okres wydalania z organizmu. Najczęściej produkowane w postaci kapsułek, tabletek lub syropu dla dzieci. Wśród wskazań znajdują się zapalenie gardła, zapalenie migdałków, zapalenie ucha środkowego bez powikłań, bakteryjny nieżyt nosa i zapalenie zatok. Najczęściej przepisywanymi makrolidami są:

  • azytromycyna;
  • klarytromycyna;
  • jozamycyna;
  • spiramycyna.

Wśród działań niepożądanych odnotowano przejściowy wzrost aktywności enzymów wątrobowych, depresję hematopoetyczną i objawy dyspeptyczne, które zwykle ustępują po zakończeniu leczenia.

Fluorochinolony

Fluorochinolony są grupą leków przeciwbakteryjnych o wyraźnym działaniu bakteriobójczym. Charakteryzują się dobrymi wskaźnikami wydajności w sytuacjach, w których antybiotyki pierwszej linii nie miały pożądanego pozytywnego efektu.

Spektrum działania fluorochinolonów obejmuje większość bakterii Gram-ujemnych i szczepów gronkowców. Te antybiotyki przenikają przez barierę łożyskową i mogą wywierać toksyczny wpływ na płód, dlatego stosuje się je u kobiet w ciąży tylko ze względów zdrowotnych.

Terapię fluorochinolonową przeprowadza się zwykle w warunkach stacjonarnych pod kontrolą parametrów funkcjonalnych organizmu. Te antybiotyki są przepisywane w sytuacjach, gdy wymaga tego poważny stan pacjenta (zwykle z powodu powikłań leżących u podstaw patologii). Najczęściej używasz jednego z następujących leków:

  • cyprofloksacyna;
  • lomefloksacyna;
  • sparfloksacyna;
  • hemifloksacyna;
  • moksyfloksacyna.

Fluorochinolony z ich układowym stosowaniem mogą niekorzystnie wpływać na funkcjonowanie układu wydalniczego i wątrobowo-żółciowego organizmu. Dlatego nie są zalecane w przypadku zaburzeń czynnościowych wątroby i nerek u dorosłych.

Ponadto czasami powodują objawy neurotoksyczne (ból głowy, zawroty głowy, szum w uszach), zaburzenia dyspeptyczne i bóle mięśni.

Karbapenemy

Karbapenemy są antybiotykami w chorobach górnych dróg oddechowych. Są przedstawicielami leków beta-laktamowych o działaniu bakteriobójczym na florę patogenną. Karbapenemy wnikają dobrze do tkanek ciała, a także przez barierę krew-mózg. Główni przedstawiciele karbapenemów:

Główne wskazanie do ich celu - uogólnienie zakażenia (posocznica). W tym patologicznym procesie bakterie aktywnie przenikają z pierwotnego źródła zapalenia narządów laryngologicznych do krwi i rozprzestrzeniają się po całym ciele, co prowadzi do porażki różnych narządów i układów.

Według statystyk Staphylococcus aureus jest najczęstszym czynnikiem powodującym sepsę, której wiele szczepów rozwinęło oporność na główne leki przeciwbakteryjne. Karbapenemy pozostają aktywne i dlatego pozostają lekami z wyboru w takich sytuacjach.

Trzy grupy antybiotyków w chorobach laryngologicznych u dorosłych

Choroby zakaźne i zapalne narządów górnych dróg oddechowych są najczęstszymi patologiami, z jakimi spotykają się lekarze jako ogólny profil, tak wąskie specjalności.

Zapalenie zatok, zapalenie błony śluzowej nosa, zapalenie migdałków, zapalenie gardła, zapalenie krtani, zapalenie ucha są chorobami, które prawie każdy napotkał. U dzieci często występują w ostrej postaci. U młodzieży i dorosłych zapalenie migdałków i zapalenie zatok są zwykle przewlekłe z okresami zaostrzeń.

Kiedy przepisuje się antybiotykoterapię?

Charakter chorób zapalnych dróg oddechowych, a także ucha wewnętrznego, środkowego i zewnętrznego może być wirusowy, bakteryjny, alergiczny i pourazowy. Antybiotyki w zakażeniach laryngologicznych są przepisywane w celu potwierdzenia bakteryjnej etiologii zapalenia lub wysokiego ryzyka rozwoju powikłań.

Jeśli nieżyt nosa, zapalenie gardła, zapalenie krtani występują częściej w zakażeniach wirusowych (adenowirus, grypa, paragrypa, infekcja syncytialna układu oddechowego), wówczas zapalenie zatok przynosowych, migdałków i ucha środkowego w większości przypadków ma charakter bakteryjny i jest leczone lekami przeciwbakteryjnymi.

Antybiotyki na choroby laryngologiczne u dorosłych w tabeli

Amoksycylina + kwas klawulanowy (Augmentin, Amoxiclav, Flemoklav Solyutab)

Amoksycylina + kwas klawulanowy (Augmentin, Amoxiclav, Flemoklav Solyutab)

Azytromycyna (Sumamed, Hemomitsin, Azitroks, Azitrus, Zi-Factor);

Klarytromycyna (Klacid, Clabax)

Cefiksym (Supraks, Sorcef, Pancef)

(zalecane podawanie pozajelitowe)

Cefalosporyny trzeciej generacji.

Cefalosporyny trzeciej generacji.

Lewofloksacyna (Tavanic, Glevo)

Ważne jest, aby pamiętać, że fluorochinolony są przepisywane tylko osobom, które osiągnęły wiek 18 lat, lub z powodów zdrowotnych, jeśli jest ciężka, oporna na leczenie innymi lekami zapalenia płuc - dzieci w wieku powyżej 15 lat.

W przypadku chorób zapalnych narządów laryngologicznych o umiarkowanym nasileniu zaleca się rozpoczęcie leczenia lekami hamującymi penicyliny (Augmentin, Amoxiclav). Fluorochinolony są stosowane w ciężkiej chorobie lub w obecności flory odpornej na beta-laktam.

W leczeniu kobiet w ciąży i karmiących piersią zaleca się stosowanie makrolidów. Najbezpieczniejszą dla tej kategorii pacjentów jest Josamycyna. Jeśli to konieczne, użyj leków beta-laktamowych.

Czas trwania leczenia i dawkę leku powinien wybrać lekarz prowadzący. Samoleczenie jest niedopuszczalne i obarczone jest poważnymi komplikacjami. Należy również pamiętać, że nieupoważniona zmiana dawkowania i częstości podawania w kierunku zwiększania dawki może prowadzić do przedawkowania środka. A odbiór niewystarczającej dawki nie przyniesie rezultatów, ale sprowokuje wzrost flory lekoopornej. Leczenie musi być kontynuowane przez co najmniej kolejne dwa dni (48 godzin) po normalizacji stanu i zaniku objawów choroby.

Antybiotyki na choroby laryngologiczne u dzieci i dorosłych w tabletkach. Przegląd

W leczeniu chorób zapalnych u dzieci w wieku poniżej 12 lat zaleca się przepisywanie wszystkich leków w postaci zawiesin.

Amoksycylina

Lek o działaniu bakteriobójczym, należący do klasy półsyntetycznych penicylin. Skuteczny przeciwko gramowi i gramowi + florze kokosowej i pałeczkom gramowym. Antybiotyk jest całkowicie zniszczony przez działanie beta-laktamazy bakteryjnej. Produkt jest odporny na kwaśne środowisko i ma dobrą biodostępność po podaniu doustnym.

Amoksycylina szybko wytwarza stężenia terapeutyczne w ognisku zapalnym, jest przystępna i ogólnie dobrze tolerowana przez pacjentów. Przytłaczająca liczba niepożądanych efektów wynikających z jego stosowania wiąże się z alergią na penicyliny.

Przeciwwskazaniami do tego celu są mononukleoza zakaźna i indywidualna nadwrażliwość na beta-laktamy. Biorąc pod uwagę brak danych dotyczących wpływu embriotoksycznego lub teratogennego na płód, dopuszcza się stosowanie amoksycyliny w leczeniu kobiet w ciąży. Lek jest stosowany ostrożnie podczas laktacji, ze względu na jego zdolność do przenikania do mleka matki. W obecności środków alternatywnych nie zaleca się podawania amoksycyliny osobom skłonnym do reakcji alergicznych lub chorób przewodu pokarmowego.

Amoxiclav

Najbardziej popularny doustny antybiotyk do leczenia narządów laryngologicznych.

Ma szerokie spektrum aktywności przeciwdrobnoustrojowej, jest odporny na działanie enzymów bakteryjnych (z wyjątkiem pierwszego typu beta-laktamazy, wytwarzanej przez enterobakterie, morganellę, ząbkowanie, acinetobacter i pałeczkę synergiczną). Bakteriobójczy mechanizm działania jest realizowany przez hamowanie syntezy ściany mikrobiologicznej.

Rozszerzenie spektrum działania przeciwdrobnoustrojowego spowodowane jest obecnością kwasu klawulanowego w leku, co zapobiega enzymatycznemu niszczeniu amoksycyliny przez beta-laktamazy.

Narzędzie jest bardzo skuteczne w leczeniu patologii laryngologicznych o różnym nasileniu. Obecność postaci do uwalniania pozajelitowego (proszek do wytwarzania roztworu do podawania dożylnego) pozwala na jego zastosowanie w terapii krokowej. Oznacza to, że w przypadku ciężkiego przebiegu choroby jest początkowo podawany dożylnie, z dalszym przeniesieniem pacjenta do postaci pigułki (po ustabilizowaniu stanu). Amoxiclav jest również stosowany z powodzeniem, jeśli choroba podstawowa jest powikłana infekcją dolnych dróg oddechowych.

Antybiotyk jest przeciwwskazany w obecności żółtaczki cholestatycznej, zapalenia wątroby, mononukleozy i alergii na penicylinę. Nie zaleca się stosowania w leczeniu pacjentów po rzekomobłoniastym zapaleniu jelita grubego. Może być stosowany w terapii dla kobiet w ciąży. W przypadku przepisania w okresie laktacji zazwyczaj zaleca się czasowe zaprzestanie karmienia piersią.

Główne skutki uboczne stosowania są zwykle związane z reakcjami alergicznymi na beta-laktamy i zaburzeniami przewodu pokarmowego. W celu zmniejszenia występowania tego ostatniego, Amoxiclav musi być spożywany przed rozpoczęciem posiłku lub podczas jedzenia.

Azytromycyna

Lek antybakteryjny należący do klasy makrolidów. Mechanizm działania zależy od stężenia środka w zapaleniu. Przy średnich stężeniach jest bakteriostatyczny, przy wysokich stężeniach ma działanie bakteriobójcze. Ma szerokie spektrum działania przeciwdrobnoustrojowego, w tym nie tylko patogeny gramowe i gram +, ale także nietypową florę (mykoplazma, chlamydia, legionella). Nieaktywny wobec szczepów opornych na erytromycynę.

Antybiotyk jest kwasoodporny, ma dobrą strawność i wysoką biodostępność. Charakterystyczną cechą azytromycyny jest jej przedłużone działanie. Oznacza to, że jest w stanie utrzymać terapeutyczne stężenia antybakteryjne w ognisku zapalnym przez pięć dni po zakończeniu kursu.

Jednak w leczeniu chorób laryngologicznych krótki cykl antybiotyku (3 tabletki) jest zalecany tylko w celu zapobiegania długotrwałym powikłaniom dławicy piersiowej, jeśli pacjent jest przeciwwskazany do wstrzyknięć bicyliny i leczenie choroby zostało przeprowadzone przez inny lek.

Azytromycyna jest dobrze tolerowana przez pacjentów, skutki uboczne jej stosowania są dość rzadkie. Przeciwwskazania do jego wizyty to:

  • indywidualna nietolerancja na makrolidy;
  • ciężka choroba wątroby, której towarzyszy naruszenie jej funkcji;
  • patologia nerek z wyraźnym spadkiem szybkości przesączania kłębuszkowego;
  • przyjmowanie leków zawierających ergotaminę i dihydroergotaminę.

Josamycyna

Antybiotyk bakteriobójczy z klasy makrolidów. Mechanizm działania jest realizowany przez wiązanie się z rybosomalnymi podjednostkami 50S bakterii i hamowanie syntezy białek. Szerokie spektrum działania obejmuje patogeny gramo-, gram + i atypowe oraz niektóre grzyby. Nie przyczynia się do wzrostu odporności na patogeny i nie powoduje oporności krzyżowej.

Nie jest przepisywany w obecności indywidualnej nadwrażliwości, niewydolności wątroby, a także wcześniaków. Dozwolone miejsce ciąży i laktacji.

Niski poziom toksyczności i dobrze tolerowany. Niepożądane skutki stosowania, z reguły, manifestują zaburzenia dyspeptyczne, rzadko możliwe reakcje alergiczne. Przy długotrwałym stosowaniu wysokich dawek możliwa jest zależna od dawki utrata słuchu, która jest tymczasowa i znika po odstawieniu leku.

Narzędzie jest dobrze wchłaniane z przewodu pokarmowego, ma wysoką biodostępność i dobrze gromadzi się w narządach i tkankach. Najwyższe stężenia bakteriobójcze osiąga się w tkance płucnej, migdałkach, tkance limfatycznej, skórze i VLS.

Zinnat

Bakteriobójczy antybakteryjny lek o szerokim zakresie działania. Należy do drugiej generacji doustnych cefalosporyn. Cefuroksym jest oporny na beta-laktamazę bakteryjną i jest skuteczny przeciwko patogenom gramowym i gram +, ale zapalenie płuc wywołane przez paciorkowce i atypowe patogeny może rozwinąć oporność na lek (nabyta oporność). Nieskuteczny przeciwko opornym na metycylinę szczepom gronkowca.

Lek jest dobrze wchłaniany przez podawanie doustne, jednak szybkość wchłaniania zawiesiny jest nieco niższa niż tabletek. Jednoczesne stosowanie leku Zinnat z pokarmem poprawia biodostępność i szybkość wchłaniania leku.

Antybiotyk jest w stanie pokonać barierę łożyskową i jest wydzielany z mlekiem matki, dlatego kobiety w ciąży powinny skonsultować się z lekarzem przed przyjęciem leku. Cefuroksymu nie zaleca się stosować w pierwszym trymestrze ciąży. Podczas karmienia piersią należy tymczasowo przerwać karmienie piersią.

Zinnat nie jest przepisywany w przypadku indywidualnej nietolerancji beta-laktamów, wrzodziejącego zapalenia jelita grubego, w pierwszym trymestrze ciąży, a także dzieci do trzech miesięcy. Stosuje się go ostrożnie w przewlekłej niewydolności nerek i chorobach przewodu pokarmowego, a także w leczeniu osłabionych i osłabionych pacjentów.

Najczęstszymi skutkami ubocznymi jego stosowania są: objawy alergiczne, zaburzenia przewodu pokarmowego, dysbioza jelit i pleśniawki.

Przygotowane instrukcje
choroby zakaźne lekarz Chernenko A. L.

Antybiotyki na choroby górnych dróg oddechowych u dorosłych

Antybiotyki w przypadku chorób laryngologicznych są przepisywane tylko w przypadku bakteryjnego charakteru procesu patologicznego. Jeśli przyczyną rozwoju choroby było wniknięcie do organizmu grzybów lub wirusów, terapia antybakteryjna jest uważana za niewłaściwą. Obecnie większość ludzi stara się unikać przyjmowania środków przeciwbakteryjnych, ale w razie potrzeby przepisać je sobie. To nieuzasadnione stosowanie takich leków doprowadziło niektóre bakterie do rozwoju oporności na antybiotyki.

Aby leczenie dawało pozytywne wyniki, a nie szkodziło zdrowiu, wszystkie środki terapeutyczne muszą być przeprowadzane zgodnie z zaleceniami medycznymi. Należy rozumieć, że tylko wykwalifikowany specjalista jest w stanie wybrać odpowiednie leki, po określeniu rodzaju patogenu i określeniu jego wrażliwości na substancje przeciwbakteryjne.

Grupy antybiotyków i ich zastosowanie

Najczęściej przepisywane leki przeciwbakteryjne w otolaryngologii należą do takich grup farmakologicznych:

Tego rodzaju leki mają działanie bakteriobójcze i bakteriostatyczne. Pierwsze przyczyniają się do niszczenia bakterii ze względu na szkodliwy wpływ na ich istotne struktury komórkowe. Te ostatnie hamują wzrost i reprodukcję patogennych mikroorganizmów, pozwalając jednocześnie układowi immunologicznemu radzić sobie z samą infekcją.

Antybiotyk jest raczej poważnym lekiem, dlatego jego receptę należy przeprowadzać zgodnie z niektórymi zasadami:

  1. Przepisanie antybiotykoterapii w przypadku chorób laryngologicznych należy otolaryngologa lub terapeuty.
  2. Podczas pierwszej wizyty pacjenta należy przeprowadzić empiryczną receptę na antybiotyki, opartą wyłącznie na skargach z sali balowej, wiedzy o naturalnej wrażliwości bakterii i danych epidemiologicznych na temat oporności drobnoustrojów chorobotwórczych w regionie. Ponadto prowadzone są badania nad obecnością bakterii chorobotwórczych i ich wrażliwości na działanie substancji przeciwbakteryjnych.
  3. Jeśli to konieczne, po otrzymaniu wyników testów na podatność patogenów, leczenie jest dostosowywane.
  4. W przypadku braku dodatniej dynamiki podczas przyjmowania antybiotyku lek zastępuje się bardziej odpowiednim lekiem. Można również przepisać powtarzające się testy diagnostyczne.
  5. Leczenie antybiotykami odbywa się przez 7-10 dni. Kurs terapeutyczny powinien zostać zakończony do końca, bez przedwczesnego przerwania leczenia.
  6. Przy przepisywaniu antybiotyków należy wziąć pod uwagę poprzednią historię stosowania takich leków.

Bardzo ważne jest wcześniejsze poinformowanie lekarza prowadzącego o równoległych lekach, ponieważ niektóre leki przeciwbakteryjne są niezgodne z innymi lekami.

Antybiotykoterapia zapalenia ucha

Termin zapalenie ucha oznacza proces zapalny zlokalizowany w jednej z sekcji ucha. Proces patologiczny może być zarówno wirusowy, grzybowy, jak i bakteryjny. Leki w obecności zapalenia ucha są wybierane na podstawie rodzaju patogenu, objawów klinicznych choroby i indywidualnych cech pacjenta. Stosowanie antybiotyków jest stosowane w przypadku ostrego i przewlekłego zapalenia, a także w przebiegu złośliwego zapalenia ucha zewnętrznego.

Warto zauważyć, że większość zapalenia ucha środkowego w uchu środkowym, w początkowych stadiach rozwoju, jest doskonale uleczalna bez użycia antybiotyków. Z reguły eksperci przepisują takie leki, jeśli bolesne objawy utrzymują się przez 24 godziny.

W przypadku zapalenia ucha często zaleca się przyjmowanie takich środków jak:

  1. Amoksycylina jest półsyntetycznym antybiotykiem o szerokim spektrum działania. Pokazuje aktywność przeciwko bakteriom Gram-dodatnim i Gram-ujemnym. Lek ma wyraźne działanie przeciwzapalne i przeciwbakteryjne, nie wywołuje efektu terapeutycznego w zakażeniach wirusowych.
  2. Amoksycylina / kwas klawulanowy - jest połączonym lekiem o szerokim spektrum działania. Jak można zrozumieć z nazwy, główną cechą wyróżniającą tego produktu z poprzedniego jest to, że dwa składniki działają jednocześnie jako składniki aktywne. Razem zapewniają wyraźne działanie antybakteryjne, mają szkodliwy wpływ na aktywność życiową tlenowych gram-dodatnich i tlenowych bakterii Gram-ujemnych. Lek jest aktywnie stosowany w praktyce laryngologicznej w różnych procesach zapalnych, a także w chorobach zakaźnych dolnych dróg oddechowych, infekcjach skóry i tkanek miękkich.

Czas stosowania tych leków może się wahać od 3 do 7 dni, w zależności od ciężkości procesu patologicznego.

Leczenie zapalenia zatok

Zapalenie zatok jest jedną z najczęstszych chorób otolaryngologicznych, charakteryzujących się zapaleniem błony śluzowej zatok przynosowych. Chorobie towarzyszy powstawanie patologicznego wysięku w zatokach przynosowych, jak również silny ból, oddychanie przez nos i ogólne zatrucie organizmu. Najczęściej nie w pełni wyleczone choroby genezy wirusowej działają jako czynnik rozwoju patologii. W związku z tym potrzeba przepisywania antybiotykoterapii powinna być jak najdokładniej analizowana.

W większości przypadków dojście do infekcji bakteryjnej następuje podczas przebiegu ARVI, na tle której pojawia się nowa fala bolesnych objawów.

W leczeniu zapalenia zatok preferowane są takie leki przeciwbakteryjne:

  1. Azytromycyna jest lekiem przeciwbakteryjnym o szerokim spektrum działania, który wywołuje działanie bakteriostatyczne. Podczas tworzenia wysokich stężeń leków w zapaleniu ma działanie bakteriobójcze.
  2. Cefepim jest środkiem przeciwbakteryjnym przeznaczonym do stosowania ogólnego. Ma szerokie spektrum działania. Przyczynia się do hamowania syntezy enzymów ściany komórkowej bakterii.
  3. Imipenem jest antybiotykiem o szerokim spektrum działania, skutecznym przeciwko bakteriom patogennym Gram-ujemnym i Gram-dodatnim.
  4. Cefotaksym jest półsyntetycznym środkiem należącym do grupy cefalosporyn 3. generacji. Lek jest aktywny wobec większości szczepów bakterii opornych na penicylinę, sulfonamidy, aminoglikozydy.

Z reguły do ​​leczenia procesów zapalnych obejmujących narządy słuchu stosuje się w tabletkach środki przeciwbakteryjne. Ta szczególna forma wydania jest uważana za najwygodniejszą.

Przebieg stosowania takich leków nie powinien przekraczać 10 dni. W przypadku braku pozytywnego efektu na tle ich spożycia, terapia powinna być dostosowana.

Stosowanie antybiotyków w zapaleniu migdałków i zapaleniu gardła

Zapalenie gardła jest chorobą zapalną błony śluzowej i tkanki limfoidalnej gardła. Zapalenie migdałków jest zapaleniem migdałków, które wynika z infiltracji paciorkowcowej lub wirusowej infekcji.

Antybiotyki dla takich chorób laryngologicznych u dorosłych są przepisywane w następujących celach:

  • zmniejszyć nasilenie objawów klinicznych;
  • zapobiegać rozwojowi powikłań reumatycznych;
  • zmniejszyć ryzyko procesu ropnego;
  • zapobiegać rozprzestrzenianiu się zapalenia na sąsiednie narządy i tkanki.

Potrzeba terapii antybiotykowej zależy od obecności następujących objawów:

  • bolesność i obrzęk węzłów chłonnych;
  • wzrost temperatury;
  • pojawienie się białej płytki nazębnej na migdałkach.

Benzatyna, fenoksymetylopenicylina, benzylopenicylina jest stosowana w leczeniu ostrych i nawracających procesów. Alternatywnie można stosować Cefaleksynę, Amoksycylinę, Klawulanian.

Czas trwania leczenia takimi lekami wynosi 7-14 dni, w zależności od ciężkości procesu patologicznego.

Antybiotyki na zapalenie nagłośni

Zapalenie nagłośni jest infekcją nagłośni i otaczających ją tkanek. Gdy proces jest zaniedbywany, istnieje prawdopodobieństwo niedrożności dróg oddechowych. Choroba ma charakter bakteryjny, więc leczenie prawie zawsze opiera się na stosowaniu środków przeciwbakteryjnych.

W przypadku tego rodzaju chorób przepisywane są następujące leki: Cefotaksym, Ceftriakson, Amoksycylina, Ampicylina.

Jeśli na tle procesu patologicznego obserwuje się powstawanie ropni w krtani, pacjentowi przepisuje się zabieg chirurgiczny polegający na otwarciu ropni, a następnie ewakuacji ropy.

Środki antybiotykowe

Ważne jest, aby zrozumieć, że antybiotyki w leczeniu chorób laryngologicznych u dorosłych mają szkodliwy wpływ nie tylko na patogeny, ale także na pożyteczne bakterie. Szczególnie agresywnie takie leki wpływają na mikroflorę jelitową, dlatego w celu uniknięcia rozwoju dysbiozy, probiotyki powinny być stosowane równolegle. Takie środki pozwalają zapewnić równowagę niezbędnych bakterii, otaczają jelita, minimalizują ryzyko zakłóceń mikroflory.

Z reguły zaleca się przyjmowanie Linex, Normoflorin lub Atsipol wraz z terapią przeciwbakteryjną.

Ponadto należy pamiętać, że wszystkie antybiotyki wpływają na stan wątroby, dlatego podczas leczenia takimi lekami należy przestrzegać określonej diety, która wyklucza użycie:

  • tłuste potrawy;
  • marynowane i smażone potrawy;
  • pikantne potrawy;
  • napoje alkoholowe i kawowe;
  • mięso wędzone

W przypadku chorób narządów laryngologicznych konieczne jest skonsultowanie się z wykwalifikowanym specjalistą. Ważne jest, aby zrozumieć, że niepiśmienne stosowanie jakichkolwiek leków, a zwłaszcza leków przeciwbakteryjnych, może znacznie pogorszyć przebieg choroby. Ponadto nie wolno nam zapominać o negatywnym wpływie takich funduszy na całe ciało. Nie angażuj się w samoleczenie, ponieważ tylko lekarz może stwierdzić, które antybiotyki będą najbardziej odpowiednie i czy istnieje potrzeba ich użycia.

Postępowanie zgodnie z zaleceniami medycznymi pozwala szybciej pozbyć się irytującej choroby.

Antybiotykoterapia chorób laryngologicznych u dorosłych

Współcześni lekarze otolaryngolodzy starają się nie stosować antybiotyków w chorobach laryngologicznych u dorosłych bez nagłego wypadku. Jeśli więc pacjent nie martwi się silnym bólem, hipertermią i masywnym obrzękiem, a stan pacjenta nie budzi obaw, specjalista przyjmuje taktykę oczekiwania, a środki przeciwbakteryjne nie są wyznaczane, ponieważ:

  • wysokie prawdopodobieństwo powstawania drobnoustrojów lekoopornych;
  • przejawy wielu skutków ubocznych.

W sytuacjach, w których u pacjenta zdiagnozowano ropne zapalenie ucha środkowego, zapalenie migdałków, ostre zapalenie migdałków lub zapalenie zatok, niezbędne jest terminowe przyjmowanie środków przeciwbakteryjnych.

Rozróżnienie grup antybiotyków

Środki przeciwdrobnoustrojowe dzielą się na główne grupy farmakologiczne:

  • aminoglikozydy. Leki „stare” pokolenia. Są to leki nefro- i ototoksyczne, które są skuteczne przeciwko gram-bakteriom, które najczęściej powodują choroby przenoszone drogą płciową, zapalenie opon mózgowych i zaburzenia przewodu pokarmowego. Antybiotyki te nie są stosowane w chorobach laryngologicznych u dzieci i dorosłych z powodu ich niskiej skuteczności i obecności bardziej „bezpiecznych” środków przeciwbakteryjnych z mniejszą listą działań niepożądanych.
  • sulfonamidy. Antybiotyki ogólnoustrojowe o szerokim zakresie i działaniu. Bakterie Gram + (ziarniaki), Clostridia, Listeria, szereg pierwotniaków i chlamydii są niekorzystnie dotknięte. Do leczenia chorób laryngologicznych przepisywanych tylko w skrajnych przypadkach (z indywidualną nietolerancją na fluorochinolony i leki z grupy penicylin).
  • penicyliny. Aktywne wobec bakterii zarówno gramowych, jak i gram + są zatem szeroko stosowane w praktyce laryngologicznej w leczeniu dorosłych i dzieci. Miej minimum przeciwwskazań, ale może powodować poważne reakcje alergiczne (aż do obrzęku naczynioruchowego i wstrząsu anafilaktycznego).
  • cefalosporyny. Mają działanie bakteriobójcze. Stosowany do niszczenia paciorkowców i gronkowców, które najczęściej powodują takie choroby laryngologiczne jak ból gardła, zapalenie zatok i zapalenie ucha środkowego (zakażenia ropne). Antybiotyk o niskiej toksyczności może powodować alergie.
  • makrolidy. „Stare”, ale także „najbezpieczniejsze” antybiotyki. Skuteczny przeciwko mykoplazmom, chlamydiom i bakteriom Gram +. Mają działanie bakteriostatyczne.
  • fluorochinolony. Popularne wysoce skuteczne środki przeciwdrobnoustrojowe o szerokim spektrum działania. Pomagają w zakażeniu meningokokami, gronkowcem i innymi bakteriami Gram + (ważne dla chorób górnych dróg oddechowych). Przeciwwskazane w ciąży, w okresie laktacji, mają obszerną listę zdarzeń niepożądanych.

Lekarz decyduje o mianowaniu leków z danej grupy na choroby laryngologiczne, na podstawie wytycznych WHO i Ministerstwa Zdrowia w celu określenia taktyki leczenia określonych dolegliwości, danych dotyczących stanu pacjenta, historii pacjenta, informacji o skuteczności wcześniej stosowanych leków i reakcji na przepisane leki.

Antybiotyki w leczeniu zapalenia zatok u dorosłych

Zapalenie zatok jest zapaleniem błony śluzowej nosa.

Zgodnie z miejscem lokalizacji dzieli się na:

  • zapalenie zatok - zaatakowane zatoki powyżej górnej szczęki;
  • zapalenie sitowe - skorupa kości sitowej jest zaogniona;
  • choroba czołowa - porażenie zatoki czołowej;
  • zapalenie kręgosłupa - patologia nabłonka zatoki klinowej.

Zapalenie zatok u dorosłych i dzieci może być ostre lub przewlekłe, główne objawy choroby w ostrej fazie:

  • ropny wyciek z nosa;
  • hipertermia (czasami do wysokich wartości);
  • tępy, bolesny, pulsujący ból w czole, powyżej górnej szczęki, pogarszający się, gdy głowa jest opuszczona. Zespół bólowy może być nasilony nawet po zimnym wietrze w twarz.

Choroba w postaci przewlekłej może mieć niewyraźny obraz z niezbyt wyraźną symptomatologią. Niekwalifikowane, późne leczenie zapalenia zatok może prowadzić do zapalenia opon mózgowych i posocznicy. Czasami takie powikłania kończą się śmiercią pacjenta.

Leczenie ogólnoustrojowe zapalenia zatok przeprowadza się po uzyskaniu wyników bakteriologicznego wysiewu wydzieliny z nosa, jednak jeśli nie ma czasu na oczekiwanie na wyniki badania asystenta laboratoryjnego, otolaryngolog wybiera antybiotyki z grupy:

  • penicyliny. Są to Amoxicillin, Amoxiclav, Flemoxin Solutab.

Amoksycylina jest lekiem o szerokim spektrum działania, jednak jeśli jej skuteczność w konkretnym przypadku jest mała, leczenie dostosowuje się przepisując Amoxiclav, chroniony lek przeciwdrobnoustrojowy, w którym główny składnik jest uzupełniony kwasem klawulanowym. Ten środek bakteriobójczy (a zatem działa stosunkowo szybko) zwiększa aktywność ludzkich leukocytów, zwiększając ich odporność przeciwbakteryjną.

Zarówno Amoksycylina, jak i Amoxiclav są szybko wchłaniane w żołądku i jelitach, penetrują wszystkie tkanki i płyny ustrojowe, pokonują barierę łożyskową, ale nie udowodniono ich działania teratogennego. Antybiotyki są uzyskiwane przez nerki, więc głównym przeciwwskazaniem do ich stosowania jest patologia układu wydalniczego i ogólna nietolerancja substancji czynnej.

Możliwe jest wstrzykiwanie leków na choroby laryngologiczne doustnie i pozajelitowo (w postaci wstrzyknięć domięśniowych, dożylnych i wlewów kroplowych).

Flemoxine Solutab to ta sama amoksycylina, tylko lek jest dostępny pod inną nazwą handlową. Na sprzedaż - formularz tabletu.

  • makrolidy. W arsenale lekarzy laryngologicznych - erytromycyna, azytromycyna i nowocześniejszy odpowiednik - Sumamed.

Te antybiotyki mają niską toksyczność, nie powodują alergii, jak preparaty penicylinowe.

W leczeniu dorosłych pacjentów dostępne są w postaci tabletek, kapsułek i proszku do produkcji zawiesin.

  • cefalosporyny. Popularnym lekiem trzeciej generacji tego typu jest Ceftriakson.

Lek pomaga w ropnym zapaleniu zatok, jest dostępny w postaci proszku, z którego wstrzyknięcie domięśniowe lub dożylne przygotowuje się za pomocą rozpuszczalników. Wprowadzenie bolesnych, może wystąpić wyraźne reakcje miejscowe (naciek, zapalenie żył).

Do miejscowego leczenia zapalenia błon zatok nosowych u dorosłych stosuje się krople i spraye ze składnikiem przeciwbakteryjnym:

  • Isofra. Francuski lek, który jest framycetyną, aktywny przeciw bakteriom kokowym;
  • Polydex. Leczy zarówno zapalenie zatok, jak i zapalenie ucha. Ma postać sprayu (do wkraplania do nosa) i kropli (do wprowadzenia do ucha). Lek jest szczególnie skuteczny w ropnych wydzielinach;
  • Bioparox. Aktywnym składnikiem jest antybiotyk fuzafungina. Dostępny w formie aerozolu, eliminuje obrzęk śluzowych zatok nosowych.

Aby skutecznie leczyć zapalenie zatok przy pomocy lokalnych leków przeciwbakteryjnych, konieczne jest przede wszystkim stosowanie kropli zwężających naczynia, które usuwają obrzęk i dają niezbędną drożność składnikowi przeciwbakteryjnemu.

Dorosłe zapalenie ucha środkowego

Zapalenie ucha jest zbiorowym terminem medycznym opisującym stan patologiczny zakaźnego narządu słuchu.

Najczęstszym jest zapalenie ucha środkowego. Przechwytuje obszar od błony bębenkowej do jamy, w której znajdują się kości słuchowe (młoteczek, kowadełko i strzemię). Większość przypadków dotyczy dzieci w wieku poniżej 5 lat, ale dotyczy to również dorosłych, zwłaszcza tych, którzy doświadczyli nawrotów w dzieciństwie.

  1. bakterie (Pseudomonas i hemophilus bacilli, gronkowiec, pneumokoki);
  2. grzyby z rodzaju Candida.

W leczeniu stosuje się antybiotyki ogólnoustrojowe:

  • penicyliny - Amoksycylina (nazwa handlowa Amosil, Ospamox, Flemoksin), Amoxiclav;
  • cefalosporyny - Cefuroksym (sprzedawany jako Zinnat, Axotin, Zinacef, Cefurus), Ceftriakson.

W rzadkich przypadkach laryngolodzy przepisują dorosłego grupie fluorochinolonów, na przykład tabletek norfloksacyny.

Skuteczne i lokalne leczenie, które odbywa się w dwóch rodzajach kropli, w tym:

  • tylko antybiotyk (Tsiprofarm, Normaks, Otofa);
  • środek przeciwbakteryjny i kortykosteroid (Sofradex, Kandibiotik). Ma wyraźny efekt przeciwzapalny i przeciwobrzękowy.

Jeśli grzyby mają wpływ na błonę śluzową kanału słuchowego, lekarze przepisują maści połączone - Clotrimazole, Pimafucin, Pimafukort.

Wybierając krople do uszu dla dorosłych, niezwykle ważne jest ustalenie, czy nastąpiła perforacja (perforacja) błony bębenkowej, co często ma miejsce w przypadku zapalenia ucha środkowego. Jeśli zostanie rozpoznany przełom ropy, pacjent może zostać zaszczepiony tylko jednoskładnikowymi kroplami antybakteryjnymi bez działania znieczulającego i / lub przeciwzapalnego.

Nie można również stosować leczenia miejscowego, które składa się z antybiotyku-aminoglikozydu:

Te składniki aktywne mają działanie ototoksyczne na kosteczki słuchowe i błonę śluzową ucha wewnętrznego, co może prowadzić do utraty słuchu, głuchoty lub zapalenia błon mózgowych.

Dlatego też nie można przeprowadzać ani leczenia systemowego, ani szczególnie miejscowego zapalenia ucha bez badania i kontroli otolaryngologa.

Antybiotyki w leczeniu dusznicy bolesnej u dorosłych

Ból gardła jest ostrą chorobą zakaźną, której patogeny wpływają na migdałki (często wszystkie węzły chłonne gardła).

  • wzrost temperatury do wysokich (39-40 g) wartości;
  • silny ból gardła, który występuje niezależnie od aktu połykania;
  • wzrost migdałków podniebiennych (czasami aż do całkowitego zamknięcia);
  • wizualizacja ropni lub złogów surowiczych na gruczołach i pierścieniu gardłowym pacjenta;
  • zwiększone zatrucie ciała (ból głowy, depresja, apatia, letarg, bladość skóry, tachykardia).

Diagnoza jest dokonywana na podstawie wyników badań bakteryjnych ropnej zawartości gardła, oceny stanu pacjenta i jego epidociomy (dławica jest podobna do objawów błonicy i szkarlatyny).

Choroba laryngologiczna jest leczona wyłącznie antybiotykami, niewłaściwa lub opóźniona terapia jest obarczona powikłaniami z powodu sedymentacji produktów aktywności bakteryjnej (toksyn) na błonie śluzowej mięśnia sercowego, ścian naczyń krwionośnych, nerek, mózgu. Możliwy jest rozwój endo- i zapalenia mięśnia sercowego, reumatyzmu, zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych, odmiedniczkowego zapalenia nerek.

Główne patogeny dławicy piersiowej:

  • Streptococcus - 90% przypadków;
  • gronkowiec - 5%;
  • gronkowiec i paciorkowiec - 5%.

Bardzo rzadko występuje zakażenie Staphylococcus aureus, pneumococcus, mieszaną florą.

Źródłem zakażenia jest zawsze chory człowiek, droga przenoszenia jest w powietrzu.

Systemowe leczenie dorosłych odbywa się:

  • penicyliny - Amoksycylina, Amoxiclav - tabletka i forma do wstrzykiwania;
  • Macrodids (w przypadku alergii na penicylinę) - Erytromycyna (stosowana sporadycznie), Sumamed, Zitrolide, Hemomitsin (zazwyczaj kapsułki);
  • cefalosporyny (w ciężkich postaciach ropnego zapalenia migdałków) - Zinnat (kapsułki) Ceftriakson, cefaleksyna (jako zastrzyki domięśniowe lub dożylne);
  • fluorochinolony (gdy niemożliwe jest stosowanie leków wymienionych grup) - cyprofloksacyna. Leczy z głównych patogenów dławicy piersiowej, jednak jest toksyczny, ma szeroki zakres przeciwwskazań i skutków ubocznych.

Miejscową terapię u dorosłych przeprowadza się przez irygację gardła preparatami przeciwbakteryjnymi Bioparox, Hexoral i częste płukanie gardłem przy użyciu roztworów Hexoral, Oracept. Wszystkie te leki są składnikami antyseptycznymi do „punktowego” leczenia pomocniczego dławicy piersiowej.

Bólów patogenów gardła nie można tłumić tylko za pomocą terapii miejscowej. Lekarz, po postawieniu takiej diagnozy pacjentowi, musi przepisać systemowy środek przeciwbakteryjny!

Często nazywane zapaleniem migdałków migdałków, które może być ostre lub przewlekłe. Zdaniem ekspertów ta choroba laryngologiczna rzadko jest „wychwytywana” z zewnątrz, najczęściej występuje samo-infekcja z powodu spadku odporności lokalnej lub ogólnej. Osłabienie sił ochronnych wywołuje wzrost warunkowo patogennej flory ustnej części gardła. Zapalenie migdałków występuje regularnie z próchnicą zębów, zapaleniem zatok i zapaleniem jamy ustnej.

Leczenie jest podobne do leczenia dławicy piersiowej, w nieskomplikowanych przypadkach przepisywane są antybiotyki.

Antybiotyki w leczeniu chorób laryngologicznych u kobiet w ciąży

Choroby narządów laryngologicznych systematycznie występują u kobiet noszących dziecko. Nie jest to zaskakujące, ponieważ w tym czasie odporność znacznie spada, a sam okres ciąży jest dość długi. Przez 9 miesięcy trudno nie złapać infekcji, która może spowodować zapalenie zatok lub zapalenie ucha.

W ciężkich przypadkach leczenie przeciwbakteryjne jest niezbędne, ryzyko infekcji płodu wewnątrzmacicznego i rozwoju złożonych patologii jest zbyt duże.

Co przepisują ci otolaryngolodzy:

  • penicyliny (bez alergii);
  • makrolidy;
  • cefalosporyny (nazwy handlowe opisano powyżej).

Preparaty z tej grupy przenikają przez barierę łożyskową, ale nie wywierają działania teratogennego na płód. Ponownie, kiedy spotkanie jest ważne i okres ciąży oraz ciężkość choroby i szczególny przebieg ciąży.

Aminoglikozydy są surowo zabronione (gromadzą się w wątrobie dziecka, wpływają na tworzenie układu kostnego, mają działanie oto- i nefrotoksyczne na płód) i fluorochinolony (niszczą stawy płodowe, niekorzystnie wpływają na pracę szpiku kostnego i układu krwiotwórczego przyszłego niemowlęcia).

Pozostałe grupy leków są dozwolone częściowo, w zależności od trymestru ciąży.

Każdy lek przeciwbakteryjny na choroby laryngologiczne (nawet ujęty na liście warunkowo dozwolonych) powinien być przepisywany kobiecie w ciąży tylko przez lekarza. Specjalista może nie wiedzieć o ciąży pacjenta. Przed przepisaniem leków powiadom swojego lekarza o swojej sytuacji!